9/27/16

Cikel poetik nga Perparim Hysi

Nga cikli  me  poezi  "Kohë djalërie"
Nga Përparim   Hysi
1.  NJë mikeje
Tri sërë me urupa, varur mbi jelek
Do ta pi me kupa, syrin se m'u tek
Si e "piva" syrin, unë seç bëj me tutje
Zë edhe "pi" gjirin, se jam mbushur huqe.
Kam "huqe të rënda", o  e mira  mike!
A s'e sheh? U çmënda për ty, shpirtka ime.
"Pi" e "pi" u "deha", jam, i tëri xurxull
Dhe, mandej, u "shkreha", me ty, moj e bukur.

2.SODITJE
"Pllaja" që shoh nga prapa ( ka"lëndinën" për matan)
Për "lëndinën" më zu vapa, djersët çurg më shkojnë, moj xhan!
Në "lëndinë" dikur "kullota" dhe nuk e harroj ende
Duket se me të s'u "ngopa", e kërkoj ende sepse...
Sepse shije aq më pati, ndaj dhe goja më shkon lëng
S'e harroj atë çast mjalti, gati "çasti" po më çmënd.
Dua të ulem shesh mbi të, të"kullot" me nge, azat
Grriq-grriq një lemzë me zë, se më kot s'jam djalë në vakt.
3.Nudo
Trupin tënd lakuriq
Sa e pashë, mendja-eksiq!
Sepse iku dhe kaptoi
Pa më thuaj, ku qëndroi?!
Domosdo, qëndroi tek ti
Se nuk mbahej në burgji
Se cullak gjithë nishanet
Mua, po më zunë "alarmet"
Shfaqen supet, shfaqen gjiret
Dhe me radhë të gjitha hiret
Pupu! Se si u bëra?!
Gati të më binte cërma.
Gati- gati u xhindosa
Pas "nishanesh" krejt u sosa.
Më la mendja, shkoi e iku
Lakuriqja  keq më fshiku.
4. TI!
Ti je dhe lulja, dhe parfumi, dhe aroma
E bukur je si një Afërditë!
Unë dua që të t'i puth ato buzë të njoma
Se vetëm, kështu,  mbushet imishpirt.
Ke një dlirësi që të bën për vete
Buzëqeshjen me kripë dhe të ndruajtur
Dukesh sikur ke ardhur nga të tjerë planete
Ndaj, sa të shoh, bëhem si i "luajtur?!"
Mendja më ikën dhe merr arratinë
Liruar nga burgjitë dhe sikur bredh hergjele
Se nuk e suporton dot bukurinë
Aq më ke magjepsur dhe kam sepse...
5. "A T O?!!!"
Çdo emër si një shtrëngim zemre
Asnjërën prej tyre nuk mund të veçoj
Ah, sa e madhe është bota e një femre
Do të isha sharlatan që këtë ta harroj.
Secila prej tyre kish sharmin e vet
Dhe "erën" a aromën e veçantë kish secila
Me to qe  mbushur imja jetë
Ndaj kam të drejtë që të flas me superlativa.
Kështu po bëj, se  e meritojnë
Të dallosh dikë, bën veç mëkat
Flas për femra që dinë të dashurojnë
Se kurrë dashurinë s'e kam kërkuar si mëzat.
Diçka në zemër për to kam ndjerë
Dhe ndjenja ka qenë reciproke
Ndaj çdo njërën prej tyre e kujtoj me nder
Dhe nuk lë vend për ekuivoke.
            Tiranë, 27 shtator 2016

9/26/16

MPJ në mbrojtje të gjeneral Kadri Kastratit dhe Liderit të LVV z.Albin Kurtit, kërkon maturi nga partitë maqedonase

MPJ kërkon sqarim nga Ambasadori maqedonas në Prishtinë për atë që e ka cilësuar si gjuhë tendencioze në fushatën parazgjedhore në raport me Kosovën dhe personalitete të saj.
Image result for albin kurti





“Ministria e Punëve të Jashtme e Kosovës sot ka kërkuar sqarim nga Ambasadori i Maqedonisë në Prishtinë për zhvillimet e dy ditëve të fundit në shtetin fqinj, ku për qëllime ditore të fushatës parazgjedhore atje po apostrofohen personalitete nga Kosova dhe emri i shtetit të Kosovës”, thuhet në njoftimin për media të MPJ-së.

Në kërkimin e sqarimit për Ambasadorin nga ana e Drejtorit të Përgjithshëm të MPJ-së, Albert Prenkaj është shtruar nevoja që të ketë zyrtarisht një përgjigje nga shteti i Maqedonisë përkitazi me një gjuhë aspak demokratike që nuk i shërben ruajtjes dhe kultivimit të marrëdhënieve shumë të mira miqësore mes Kosovës dhe Maqedonisë.
Image result for kadri kastrati
“MPJ kërkon nga partitë politike maqedonase, dhe politikanët në pushtet ta shmangin Kosovën dhe personalitetet e saj nga fjalori i përditshëm i fushatës parazgjedhore dhe që të ruajnë edhe më tej frymën e mirë të bashkëpunimit si dy shtete fqinje”, thuhet në njoftim.

Deri tek reagimi i MPJ-së vjen pas deklaratave nacionaliste të deputetëve të VMRO-DPMNE në Parlamentin e Maqedonisë dhe mediave maqedonase ku janë apostrofuar emrat e Gjeneralit Kadri Kastrati dhe deputetit të Kuvendit të Kosovës, Albin Kurti

18 vjetori i Masakrës së Abrisë

masakra-780x439
Më 26 shtator 1998, në Abri të Epërme, forcat serbe kryen një nga masakrat më të tmerrshme, gjatë luftës në Kosovë 1998-1999. Në këtë ditë u masakruan 23 anëtarë të familjes Deliu, në mesin e tyre gra, fëmijë e pleq, nga mosha gjashtë muajshe e deri në 94 vjeçare.
abria
Nga 25 shtatori, familja Deliu ishte strehuar në mal, për t’i shpëtuar sulmeve shfarosëse serbe. Një ditë më vonë, më 26 shtator, rreth orës 10 paradite, aty kishte depërtuar këmbësoria serbe. Me këtë rast ishin dëgjuar të shtëna armësh e britma njerëzish.
Të gjithë ishin qëlluar në kokë nga afërsia dhe ishin masakruar derisa po përpiqeshin të iknin nga sulmi. Trupat e të ekzekutuarve tregonin dëshmi të qarta të një kasaphane.
Ymer Deliu rrëfehet për gjetjën e 16 viktimave të masakrës së Abrisë së Epërme


masakra



Një nga ngjarjet më të dhimbshme dhe më trishtuese që ka përjetuar populli shqiptar i Kosovës është lufta e fundit që ka ndodhur.

Arkivi i Redaksisë Pa Rrotlla.net ju sjellë videon ,ku mund të dëgjoni rrëfimin e Ymer Deliut për tmerrin që ka parë në masakrën e Abrisë .


Klikoni : Ekskluzive Masakra e Abrisë së Epërme

https://www.youtube.com/watch?v=KL-YhO-L0g0

abri1.jpg (23773 bytes)A few months old baby was found covered with a blanket in Abri e 
Epërme Village of Drenica. The baby was one of the members of 
the Delijaj family that was killed. The serbian authorities claimed 
that only terrorists were killed. Does the above victim look like a 
terrorist?
abri5.jpg (24868 bytes)
In fact, on December 11, 1998, the international observers were 
not allowed by the serbian police to visit this village.
abri2.jpg (16500 bytes)
Another member of the Delijaj family
abri3.jpg (23537 bytes)
The third member of the same family.
abri4.jpg (18505 bytes)
No comment.
abri7.jpg (20916 bytes)
Slit throoats...
abri9.jpg (23335 bytes)
Spilled brains...
abri8.jpg (20504 bytes)
No comment...
abri6.jpg (32521 bytes)

Sot – 25 vjetori i Referendumit për Pavarësinë e Kosovës


Ministri i Drejtësisë Ylli Manjani ka kërkuar shkarkimin e gjyqtares Joana Qeleshi


Toka e Lalzit/ Manjani “lumë” shkarkimesh: Asnjë tolerancë!
MANJANI PARALAJMËRON ARRESTIME TË TJERA NË RADHËT E GJYQSORIT
Ministri i Drejtësisë Ylli Manjani ka dalë në një konferencë për shtyp ku ka shkarkuar përfaqësuesin e Avokatit të Shtetit, ka kërkuar shkarkimin e gjyqtares Joana Qeleshi si dhe ka kërkuar shkarkimin e juristes së Bashkisë Durrës.
Para gazetarëve Manjani bëri publike rezultatet e hetimit administrativ ku rezulton: “Kemi përgjegjësi të rëndë ligjore që nis nga gjykata e Durrësit. Ajo ka gabuar shumë rëndë proceduarialisht. Kam vendosur të nis procedim disiplinor për shkarkimin e gjyqtares në KLD.  Është vendim shumë i rëndë me një pasojë shumë të rëndë. Shkelja e ligjit cënon rëndë figurën e gjyqtarit.Gjykata bëri gabim që injoroi zyrën e kthimit të kompensimit të pronave. Vendimi nuk duhej dhënë nga një gjykatës por nga trupë gjyqësore prej tre gjykatësish.
Nuk lihet pa përgjegjësi as bashkia Durrës as Avokatura e Shtetit që duhej ta kishin ankimuar.
“Nëse gjykata bëri gabim me vendimin ata nuk e ankimuan” tha Manjani
Manjani kërkon dhe shkarkimin e drejtuesit të avokaturës së shtetit në Durrës i cili ka qenë nuk ka ankimuar vendimin në gjykatë duke e bërë këtë vendim të hyjë në fuqi.
Palë në proces ishte dhe bashkia e Durrësit dhe Manjani i kërkon të marrë dhe ajo masat si bashkëpërgjegjëse për këtë
“Avokatja e shtetit të thellojë analizën në institucionin që drejton. Që nga ky moment drejtuesi i avokaturës së shtetit në Durrës është i shkarkuar. Gjithashtu dhe juristi. Asnjë lloj tolerance. I kërkoj bashkisë Durrës të analizojë dhe shkarkojë juristët që kanë lënë këtë cështje të hyjë në fuqi”

Visar Ymeri: Referendumi ra në vesh të shurdhët ndërkombëtarisht, gjë që çoi tek Lufta Çlirimtare

Në një postim me rastin e 25 vjetorit të Referendumit të Kosovës për pavarësi, kryetari i Lëvizjes Vetëvendosje, Visar Ymeri, thekson se ende nuk janë njerrrë mësimet e duhura nga ai zhvillim historik, i cili atëherë nuk u përfill nga bashkësia ndërkombëtare, çka çoi në luftën çlirimtare, ndërsa sot Kosovës i ndalohen referendumet.

Ja statusi i plotë:

Përkujtojmë sot 25 vjetorin e Referendumit për Republikën e Kosovës. Në atë referendum qytetarët e Kosovës morën pjesë masivisht, 87.01%, e prej pjesëmarrësve, 99.87% votuan PËR. Ajo votë ishte shpallje e vullnetit për liri të një populli të shtypur e të diskriminuar nën Jugosllavi, të një populli të rënë pre e hegjemonisë shoviniste dhe e racizmit shtetëror të Serbisë. Ajo votë në referendum ishte përpjekja demokratike për çlirim kombëtar, përpjekje e cila ra në vesh të shurdhët ndërkombëtarisht, gjë që çoi tek Lufta Çlirimtare. Mësimi është i vlefshëm ende sot, në kohën kur referendumet po i lejohen shtypësve, por nuk po i lejohen të shtypurve. Ky mësim është i tillë: Asnjë popull në botë, pra as shqiptarët, nuk durojnë të jenë të pabarabartë. Nuk durojnë të trajtohen si kusur, për shuarjen e apetiteve gjeopolitike të tjetërkujt. Çdo përpjekje për normalizim të pabarazisë, të diskriminimit, apo të heqjes së sovranitetit të një populli, në këtë rast popullit tonë, e cenon të ardhmen paqësore të regjionit. Ndaj të mos përsëritet gabimi që u bë duke mos e dëgjuar zërin e të shtypurve, në Referendumin për Republikën e Kosovës në vitin 1991.

Shpallja e pavarësisë më 2008, pa e përfshirë popullin në të as si përpjekje çlirimtare e as si aktualitet demokratik, bëhet një zë i pavarësisë paradoksalisht i shkëputur nga trupi e nga truri që kanë nevojë për atë pavarësi. Ky zë i shkëputur nga trupi e nga truri i kombit, flet fjalët e tjetërkujt. Ajo shpallje e ka futur Kosovën në një proces dialogu pa principe e të pakushtëzuar, a thua se dekadat e diskriminimit, shtypjes dhe racizmit, na qenkan shkaktuar si pasojë e mungesës së komunikimit mes palëve. Ne e dimë se ai racizëm e diskriminim rrënjët i ka në prirjen e një segmenti të rëndësishëm të politikës serbe për të hegjemonizuar Ballkanin Perëndimor, dhe pa u këputur ato rrënjë, asnjë dialog nuk mund të prodhojë normalizim, pasi do të mbetet dialog mes kasapit edhe viktimës.

Sot, qeverisja e Kosovës është bërë qeverisje kompromisesh me Serbinë. Është lëshim pe e shpesh edhe gjunjëzim para saj. Por sot populli është i gatshëm që të marrë pjesë në çështjet kryesore të Republikës, pavarësisht se e drejta për referendum po u mohohet me kushtetutë. Këtë gatishmëri po e tregon me pjesëmarrje në protesta, ku masivisht dhe vendosmërisht e ka ndalur këtë Qeveri në jetësimin e planeve të përbashkëta me Serbinë, sigurisht të dëmshme për Kosovën.

Shkaku i Kosovës, SHBA bllokojë zgjedhjen e Vuk Jeremiqit për Sekretar të OKB-së


jeremic
Vuk Jeremiç, kandidat i Serbisë për sekretar gjeneral të OKB-së, sot është renditur i dyti pas raundit të pestë të votimit, teksa në vendin e parë edhe më tej vazhdon të jetë ish kryeministrit portugez, Antonio Guteresh.
Guteresh ka marrë 12 vota pozitive, dy negative dhe një votë të papërcaktuar, ndersa Jeremiç ka pasur tetë vota pozitive, gjashtë negative dhe një të papërcaktuar.
Nga ana tjetër, shefi i diplomacisë sllovake, Mirosllav Lajçak në raundin e pestë ka marrë tetë vota pozitive, tetë negative dhe asnjë të papërcaktuar.
Raundi i kaluar ishte mbajtur më 9 shtator dhe atëherë ish kryeministrit portugez sërish ishte i pari, derisa Jeremiq ka arritur rezultatin më të mirë deri me tash – ishte i treti me dy vota pozitive më shumë së më parë.
“Nga 26 shtatori shpejtohet ritmi i zgjedhjes së sekretarit të përgjithshëm të OKB-së, pasi që pas raundit të pestë të votimit joformal, më 3 tetor do të mbahet votimi i fundit, ku vendet anëtare të Këshillit të Sigurimit do ta kenë pasqyrën e qartë të votave”, shkruan “Danas” , transmeton lajmi.net.
Por, duket që Jeremiqit nuk i hynë fare në punë këto vota, pasi që SHBA-të do ta bllokojnë zgjedhjen e tij për shkak të Kosovës.

Çfarë pritet sot nga debati Donald Trump – Hillary Clinton?

debatpr

Kush e kërcënoi Kryeprokurorin?

maxresdefault15

“Prokurori i Përgjithshëm i Republikës është kërcënuar direkt dhe indirekt. Kërcënimet kanë qenë të përsëritura dhe të referuara kryesisht nga shërbimet partnere, ndaj ai është vendosur nën mbrojtje së bashku me familjen e tij”. Ky është pak a shumë informacioni që opinion.al ka marrë nga burime të besueshme diplomatike.

Edhe pse prokuroria ka folur me një gjuhë të drunjtë, pa e pranuar, por edhe pa e përgënjeshtuar; edhe pse policia është shprehur se nuk ka ndonjë informacion konkret, vendosja e familjarëve të tij nën mbrojtje, në një vend të BE, sipas një programi të njohur dhe mjaft serioz tregon që situata nuk është as për t’u neglizhuar dhe as t’u shpërfillur si[ ndodh rëndom në raste si këto.

Nuk ka shumë informacion për atë që ka ndodhur, por burime tonat kanë bërë me dije që kërcënimet kanë ardhur nga brenda vendit, por edhe nga jashtë, prej personave dhe grupeve të lidhura më kriminelë dhe narkotrafikantë të njohur në vend. Edhe pse disa prej të cilëve për momentin gjenden burg.

Të kërcënosh një prokuror apo njeri të ligjit nuk është një gjë e rrallë. Ka ndodhur në shumë raste, në Shqipëri e në botë. Ka pasur madje prokurë e hetues që janë goditur nga krimi dhe kanë humbur jetën në detyrë. Por të kërcënosh një njeri të ligjit padyshim që kërkon kurajo, besim dhe mbi të gjitha një mbështetje të fortë.

Kush i mbështet banditët që kërcënojnë politikën? Dhe a po tregohet politika realisht aq e ashpër sa duhet në raport me krimin dhe krerët e tij? Përgjigja është e vështirë të jepet edhe për një arsye të thjeshtë. Goditja e keqbërësve që shkelin ligjin publikisht apo që sfidojnë atë është më e thjeshtë. Ajo është e dukshme dhe të vendos përballë opinionit publik. Por goditja e mjeteve financiare që prodhojnë dhe fuqizojnë krimin nuk po ndodh.

Një burim zyrtar i shërbimeve partnere që merrem me hetimin e tregut të narkotikëve në Shqipëri, ka i thënë Opinion.al se sipas llogarive të tyre, mafia shqiptare ka një fitim prej afro 160 milion eurosh neto në vit. Sipas tyre, kjo është ajo që mbetet pasi janë hequr kostot e kultivimit, transportit dhe bashkishet e paguara në këtë drejtim. Edhe pse kjo shifër është afro 20 % e asaj që ngelet për mafian europiane që porosit hashashin, është sërish një shifër e frikshme për shoqërinë shqiptare. Edhe pse komentatore shqiptare mendojne se ne Shqiperi mbetet nje shifer edhe me e larte se sa kjo. Imagjino një mafie që zotëron 160 milion euro të padeklaruara.

Nuk dihet se sa është përtej kësaj, shifra që krimi harxhon për të korruptuar segmente të policisë, të politikës, të gjykatave apo edhe prokurorisë. Por dihet që këto para të fituara lehtë dhe të paligjshme janë para që investohen më kollaj në fushata elektorale, në korruptim të politikës dhe padyshim në kapje të saj. Me këtë llogjikë, brenda 10 vitesh, mafia mund të zotërojë afro 1.5 miliardë euro, që është një shumë që asnjë investitor nuk e ka ofruar në Shqipëri.

Me këtë llogjikë, mafia do jetë investitori më i madh në vend dhe kjo do jetë fatale për të gjithë ne. Ata do blejnë dhe do drejtojnë politikën, do blejnë mediat, gjykatat dhe do sponsorizojnë ligje dhe qëndrime gjithnjë në favor të tyre. Madje besoj se kanë nisur ta bëjnë këtë, por deri tani, i frenon ende angazhimi ndërkombëtar. Por një ditë edhe ky faktor nuk do jetë më dominant dhe të gjithë do detyrohemi të pranojmë kushtet e tyre.
Nëse nuk duam që një dekadë më pas të jetë shumë vonë, duhet të veprojmë tani. Ndryshe mafia do kërcënojë jo vetëm Prokurorin e Përgjithshëm, por këdo që do mendojë se i bëhet pengesë në planet e saj…

Blendi Fevziu

Vëzhgim i Voal: Voal mendon se Blendi Fevziu po e nxjerr të varfër mafien shqiptare me 160 milionë Euro fitime në vit, kur sipas Guardia di Finanza të Italisë vetëm Lazarati prodhonte 4.5 miliardë Euro në vit sa 50% e GDP.

Elida Buçpapaj :President Obama Ju lutem mos dilni në foto me kryepolitikanët shqiptarë!


Shqipëria dhe Kosova vuajnë krizën e keqqeverisjeve, të mosfunksionimit të sistemit, vuajnë prej mungesës së shtetit ligjor, prej korrupsionit, shpërdorimit të pushtetit, nepotizmit, klientelizmit, mercenarizmit që ka paralizuar tregun dhe iniciativën e lirë, që ka paralizuar konkurencën e ndershme, shanset për punë, që ka rritur pasigurinë, papunësinë, pabarazinë sociale, varfërinë, shtimin e shtresave vulnerabël dhe në nevojë.

Nga ana tjetër kemi fuqizimin e një kaste politike që ka uzurpuar çdo instancë të shtetit, përmes një sistemi zgjedhor të degraduar që fuqizon pushtetin e njëshit. Kjo kastë shumë e fuqishme, e privilegjuar, është pasuruar në bashkëjetesë me krimin e organizuar dhe taksave që i merr një populli në mjerim.

Kjo klasë politike ka humbur plotësisht besimin e Sovranit, sepse pasurimi i saj është në përpjestim të drejtë me varfërinë e Sovranit, sa më tepër pasurohet kasta, aq më tepër vuajtjet e popullit agravohen. Në raste të tilla, në një sistem normal demokratik, populli do të kishte shpëtuar me kohë prej tyre, por me një shtet antiligjor, kjo klasë politike është mbi ligjin, kjo klasë politike e bën ligjin, kjo klasë politike është vetë ligji!

Qëllimi i kësaj kaste është përjetësimi i pushteti. Ju zoti President i SHBA jeni zgjedhur dy mandate, ndërsa kasta politike në Shqipëri, Kosovë e Maqedoni është e përhershme. Kjo kastë riciklohet, bën aleanca interesi, por janë gjithmonë ata, të pasuruar, të gjithëpushtetshëm që kanë fatin e popullit në dorë dhe synojnë fuqizimin e tyre jo vetëm përmes lobingjeve në metropolet e Perëndimit, përfshi edhe Washington D.C.

Kjo klasë politike që urrehet nga populli synon të fitojë kredenciale duke u fotografuar me liderët dhe figurat më të fuqishme të politikës botërore, që janë përfaqësuesit e vlerave të Perëndimit, e sidomos me Presidentin e SHBA.

Duke dalë nëpër foto me Ju:

Së pari, ata mashtrojnë popullin, sepse pjesa më e varfër e elektoratit, që nuk ka kushte minimale vetëdijësimi, kujton se politikanët shqiptarë që dalin me Ju, janë burra të mirë dhe kësisoj vijojnë e japin votën;

Së dyti, kjo kastë politike, tek e cila Sovrani nuk beson më, kërkon të riparojë imazhin e sterrosur dhe rrënuar,

Së treti, ata synojnë t’i diktojnë popullit se qëndrojnë në pushtet se i mban Amerika!

Populli shqiptar, elita dhe gjithë shqiptarët e ndershëm kanë me të drejtë shpresë të madhe te Amerika që na ka shpëtuar disa herë nga zhbërja, sepse besojnë se SHBA është vendi i lirive dhe demokracisë së vërtetë.

Fotot Tuaja me kryepolitikanët shqiptarë janë në respekt të plotë me një rit protokollar zyrtar, si konfirmim i marrëdhënieve ndërshtetërore, por politikanët tanë i përdorin për interesa të tyre. Këto foto nolens volens krijojnë një kontraversëri, sepse Ju duke përfaqësuar shtetin e së drejtës takoheni me shkaktarët e degradimit të sistemit, shtetit ligjor dhe të varfërisë e mjerimit të Sovranit.

Kjo kastë faqezezë Ju përdor për të bërë demagogji dhe për të mashtruar Sovranin. Dhe kur shqiptarët Ju shohin nëpër foto me ta më së paku po them se dëshpërohen shumë dhe bëhen edhe më shpresëhumbur! Sepse gjatë këtyre 25 viteve janë ndërruar katër presidentë dhe SHBA është në prag të presidentes së pestë, ndërsa shqiptarëve iu ka mbetur mbi kurriz e njëjta kastë, që po ua le rininë pa të ardhme!

Prandaj, Ju lutem, mos dilni më në foto për publikun me kastën politike shqiptare, sepse ky stanjacion që po vuajnë shqiptarët u dedikohet atyre.

Populli shqiptar meriton foto me Ju, por jo politikanët!

Populli shqiptar meriton të integrohet në BE, meriton të ketë një sistem demokratik, ku të mbretërojë ligji dhe shteti i së drejtës!

Grabar-Kitaroviç: Ja përgjigja e Kroacisë ndaj kërcënimeve për luftë në Bosnjë e Hercegovinë

auto_kroacia-780x4391474540647

“Kroacia, në lidhje me ngjarjet në Bosnjë dhe Hercegovinë, në ditët e ardhshme do të reagojë përmes niveleve të larta tek Bashkimi Evropian dhe Shtetet e Bashkuara të Amerikës, përmes Këshillit të Zbatimit të Paqes, si dhe do të luajë një rol të fuqishëm dhe aktiv”, i kanë thënë mediumit kroat, Jutarnji list, burime të afërta me udhëheqjen politike kroate.

Vetë presidentja kroate Kolinda Grabar-Kitaroviç, e cila është në Nju Jork për sesionin e 71 të Asamblesë së Përgjithshme të OKB-së po ndjek nga afër atë që po ndodh në vendin fqinj, shkruan ky medium.

Dhe sipas këshilltarit të presidentes Grabar-Kitaroviç, dr. Mate Granic, “Kroacia ka të drejtë legjitime për të luftuar për barazinë e kroatëve në Bosnjë dhe Hercegovinë”.

Për këtë, gjithashtu thuhet se në Nju Jork, do të takohen diplomatët kroatë dhe të BeH, Miro Kovac dhe Igor Crnadak dhe do të flasin për situatën në vend.

Tensionet janë ngritur në Bosnjë Hercegovinë, përpara referendumit të caktuar më 25 shtator ku do të vendoset nëse Republika Serbe do të festojë ditën e entitetit më 9 janar, ditën kur më 1992 deklaroi shkëputje nga Bosnja.

Gjykata Kushtetuese në Bosnjë ka thënë se kjo ditë feste është diskriminuese ndaj boshnjakëve dhe kroatëve të Bosnjës dhe ka thënë se referendumi është i jashtëligjshëm.

Gjithashtu, në tensionim të situatës thuhet se ka ndikuar edhe një deklaratë e Sefer Haliloviç, ish-komandant i kohës së luftës i ushtrisë boshnjake, kur ai kërcënoi me luftë nëse mbahet referendumi, duke e parë atë si hapin e parë të shkëputjes së Republikës Serbe nga Bosnjë dhe Hercegovina.

“Pas referendumit, Marrëveshja e Dejtonit nuk është më e vlefshme,…, dhe pas kësaj Zoti na ndihmoftë”, kishte thënë Halilovic, i cili u pasua nga një reagim i fortë i politikanëve serbë.

Një reagim i parë kishte ardhur nga ministri i Jashtëm serb, Ivica Daçiq, i cili përmes një deklarate kishte thënë se Serbia “nuk do të lejojë shkatërrim apo sulm ushtarak” ndaj Republikës Serbe në Bosnjë, përcjell Telegrafi.

Lexo po ashtu:

[Presidenti serb përmend edhe ushtrinë: Situata në Bosnjë? Nuk do të lejojmë surpriza!] Presidenti serb përmend edhe ushtrinë: Situata në Bosnjë? Nuk do të lejojmë surpriza!

Veç tij, ka reaguar edhe presidenti serb, Tomislav Nikoliç, i cili ka thënë se lidhur me situatën në BeH ka pasur takime me kryeministrin Aleksandar Vuçiq, me përfaqësuesit e shërbimeve të caktuara, si dhe shefin e Shtabit të Përgjithshëm të Ushtrisë së Serbisë, duke shtuar se pavarësisht të gjithave, “Serbia është duke e monitoruar situatën dhe nuk do të lejojë ndonjë befasi”.

“Në këtë pikë në BeH ndodhin procese të rëndësishme. Nga njëra anë ishte shpallja e referendumit në Republikën Serbe, të cilin bashkësia ndërkombëtare e ka dënuar. Dënimi erdhi edhe nga Këshilli i Zbatimit të Paqes, përveç Rusisë. Dhe presidentja e Kroacisë mori një pozicion shumë të qartë rreth referendumit”, thotë dr. Mate Granic.

Këshilltari i presidentes thotë se paralelisht, dhe procesi i dytë është kryesisht një përpjekje e Brukselit për BeH që të fillojë bisedimet për anëtarësim në BE.

“Ky është një zhvillim jashtëzakonisht inkurajues të cilin e mbështet edhe Kroacia”, ka thënë Mate Granic.

Procesi i tretë, sipas tij, përcjell Telegrafi, është ai i zgjedhjeve lokale në BeH, i cili do të përcaktojë në mënyrë të konsiderueshme të ardhmen e të gjithë vendit.

Shaban Murati: Nuk e kuptoj pse në tekstet tona të historisë Serbia dhe Greqia nuk cilësohen pushtues

shabanmurativoaliv

Në një postim të sotën, nën okielon e përhershme ‘Këshilla për miqtë”, diplomati i shquar i karrierës Shaban Murati shtron pyetjen pse në tekstet tona të historisë dy shtete që kanë pushtuar territore shqiptare, Greqia dhe Serbia, nuk cilësohen pushtues.

Ja statusi i plotë:

Këshilla për miqtë:

Asnjëherë nuk e kam patur të qartë përse në tekstet tona të historisë dy shtete, që kanë pushtuar territore shqiptare, Serbia dhe Greqia, nuk cilësohen pushtues.

Nga Agim Musta – Revolta e Spaçit, si u shkrinë me gëlqere të pashuar eshtrat e 400 të burgosurve politikë

2016-03-13_12-32-19


Agim Musta


Ish-anëtari i grupit Socialdemokrat të krijuar në kohën e rregjimit komunist, Agim Musta tregon tmerret e Burrelit e Spaçit dhe, ecejaket e familjarëve që kërkojnë ende eshtrat

“Në në vitin 2001 ishim në Spaç dhe, sipas dëshmitarëve që ne takuam, këto varreza janë prishur nga komanda e Spaçit më 1989-n dhe vërshimet e përroit kanë zhdukur gjithçka. Nga viti 1968 deri në 1990 vetëm në kampin e Spaçit kanë vdekur 40 veta.

Një gropë gjigante pas burgut shërbeu si varr masiv. Në anë të gropës nuk kishte asnjë lloj bimësie, përveç një qershie që u bë simboli i vdekjes.

Pikërisht kjo qershi e frymëzoi një regjisor hungarez që banonte në Gjermaninë Perëndimore, për të realizuar filmin e titulluar “Qershia”

E kanë zhdukur një pjesë të historisë së tyre, edhe pse ecejaket për t’i gjetur nuk kanë shterrur. Eshtra… eshtra… Mes kujtimeve që i mundojnë dhe shpresës së largët, qindra familjarë duhet të përballen me godinat e vuajtjes-vdekje: Spaç, Burrel. Dikush kërkon vëllain, bashkëshortin, babain… Pjesa më e madhe e jetës së tyre ka kaluar në kampet e internimit apo të punës së detyruar. Mjaftonte një akuzë për agjitacion e propagandë, tentativë arratisjeje apo grup armiqësor dhe mijra familje hipnin në Ziz-at e tmerrit, ndërsa të akuzuarit degdiseshin në burgje. Familje të tjera që kishin lidhje gjaku më të largëta me “tradhtarin”, nuk internoheshin, por edhe nuk shpëtonin lehtë nga kthetrat e terrorit.

Jeta e tyre endej me vështirësinë e një peri të trashë, që vegjët me zorr e kalonin. Viti ’90. Familjet e internuara nisën të ktheheshin. Disa gjetën shtëpitë dhe i rimorën, disa të tjerë banonin me qira, pasi nuk quheshin më pronarë. Kur busti i diktatorit Enver Hoxha u tërhoq zvarrë në rrugët e kryeqytetit dhe fjalorit të përditshëm iu shtua termi “pluralizëm”, të lodhur nga punët e vështira dhe dhuna psikologjike, shumë familje nisën të kërkonin pjesët e humbura të vetes, eshtrat e të afërmve të shuar në akullsinë e burgjeve. Në Spaç dhe në Burrel familjarët e ish-të burgosurve politikë përpiqen ende që, nëpërmjet njerëzve që banojnë rrotull apo ndonjë roje të vjetër, të gjejnë pas shumë vitesh eshtrat. Agim Musta, i dënuar me 13 vjet burg për anëtarësi në Partinë Socialdemokrate të krijuar nga Pjetër Arbnori e Petrit Kalakula, tregon tmerret e burgjeve të komunizmit dhe zhdukjen e “gjurmëve të vdekjes” – eshtrat e rreth 400 të burgosurve politikë.

Burreli

Burgu i Burrelit nisi të ndërtohet në vitin 1938 dhe përfundoi më 1940. Për një kohë të shkurtër u përdor si burg, por, me ardhjen e italianëve, u kthye në kazermë e një batalioni kavalerie. Pas vendosjes së diktaturës më 1944-n, godina nisi të riparohej dhe vetëm pas dy vjetësh u hap si burg i sigurisë së lartë. Aty u dërguan intelektualët dhe antikomunistët nga të gjithë burgjet e vendit. Me flokët e bardhë e sytë që i lotojnë, revolta brenda 70- vjeçarit bërtet. Ka qenë viti 1962, kur Gjykata Ushtarake e Tiranës me në krye Llazi Polenën dënon me vdekje Pjetër Arbnorin e Petrit Kalakulën, ndërsa Agim Musta degdiset në Burrel. Burg shfarosës. Kështu e emërton ish-i burgosuri politik godinën e tmerrit, ku, sipas tij, nga viti 1946 deri më 1948 kanë vdekur mbi 200 intelektualë, mes tyre ish-kryeministri Koço Kote; ish-ministri i Arsimit, Xhevat Korça; ish-shefi i Shtabit të Ushtrisë, Gjergj Kokoshi; Xhavit Leskoviku, drejtor i Bibliotekës Kombëtare; Arqile Tase, që kishte kryer studimet në Harvard… “Merrnim në ditë 500 gramë bukë misri të thatë; s’kishim trajtim mjekësor, s’lejohej takimi e marrja e pakove nga familjarët. Në vitin 1949 Partia Komuniste Shqiptare, duke ia faturuar të gjitha krimet Koçi Xoxes, në burgun e Burrelit u bënë disa lehtësira, duke u dhënë të dënuarve 600 gramë bukë gruri, supë në drekë dhe çaj pa sheqer në darkë. Po kështu, u lejua dërgimi i pakove dhe takimi me familjarët”, thotë Agim Musta.

Kaushët

Kështu i quanin të burgosurit politikë në Burrel qelitë e vogla, të cilat kishin vetëm një dritare të vogël nga ku dielli e kishte të vështirë të hynte. Në banjë të burgosurit shkonin dy herë në ditë dhe thuajse çdo kaush qelbej nga era e rëndë e amonjakut. Në librin “Dosjet e Gjalla”, i shkruar nga Agim Musta, kemi shkëputur një pjesë të vizitës së Aranit Çelës në Burrel. Të veshur me rroba doku e kapele sipas modës kineze, prokurori i përgjithshëm, Aranit Çela, dhe sekretari i parë i partisë për rrethin, Mustafa Pajenga, kishin arritur në Burrel. Sipas kujtimeve të Mustës, Araniti ishte prezantuar me shprehjen arabe “Alekum Selam”, ndërsa u drejtonin pyetje të burgosurve, të cilët nuk guxonin t’u kthenin përgjigje. “Porosia e atij varrmihësi të drejtësisë shqiptare, sa herë që takonte vartësit e tij, ishte: Kodet në sirtar, veprat e Enver Hoxhës mbi tryeza”, shkruan Agim Musta.

“Qershia” dhe gëlqerja

Një gropë gjigante pas burgut shërbeu si varr masiv. Në anë të gropës nuk kishte asnjë lloj bimësie, përveç një qershie që u bë simboli i vdekjes. Pikërisht kjo qershi e frymëzoi një regjisor hungarez që banonte në Gjermaninë Perëndimore, për të realizuar filmin e titulluar “Qershia”. Sipas llogaritjeve aproksimative, në Burgun e Burrelit që nga 1946-a deri në 1990-n kanë vdekur rreth 400 të burgosur. Një metodë e lashtë u përdor për të zhdukur gjurmët e krimit – gëlqerja. “Për të zhdukur kufomat, punonjësit e burgut të Burreli hidhnin mbi kufoma gëlqere, nga e cila kufamat shkriheshin. Rreth viteve ’80 sërish, me qëllimin për të humbur gjurmët, me preteksin se u krijua ferma e Burrelit, një buldozer i shtypi kufomat, ndërsa bashkë me thërmimin e tyre u zhduk edhe shpresa e familjarëve”, vijon rrëfimin e tij 70-vjeçari. Në Tiranë, ata që dënoheshin me vdekje, pushkatoheshin te bregu i Lumit, pranë ish-frigoriferit, në Sharkë pranë Vorës, si dhe Farkë. Edhe në kryeqytet shumë familje nuk kanë mundur të gjejnë eshtrat e njërëzve të afërm, të pushkatuar me akuza të ndryshme. Burgu i Burrelit u mbyll në vitin 1990 gjatë kohës së vizitës së sekretarit të përgjithshëm të OKB-së, Havier Perez de Kuelar, (Javier Perez de Cuelar), ndërsa aktualisht shërben si burg i sigurisë së lartë, ku vuajnë dënimin shumë kriminelë.

Revolta e Spaçit

Spaçi ishte burgu me punë të detyruar, i ndërtuar më 1968-n. Ndërtimin e tij Ministria e Punëve të Brendshme e bëri me të burgosur ordinerë, ku u rrethua një sipërfaqe prej dhjetëra hektarësh dhe u hapën galeritë e bakrit dhe piritit (rërë e trashë nga ku del acidi sulfurik). Me përfundimin e burgut, 600 të burgosur politikë i shpërndulën nga kampi me punë të detyruar i Elbasanit për në Spaç. “Në Fushë-Krujë na takuan qëllimisht me të burgosurit ordinerë që ndërtuan Spaçin, të cilët nisën të bërtisnin: Jua bëmë varrin”, thotë Agim Musta, duke rikthyer edhe një herë ndër mend pamjen e kampit të tmerrshëm. Sipas tij, kampi përbëhej nga disa barraka të vogla të ndërtuara nga drejtoria gjologjike në 1956-n, ndërsa qielli pa kufij nga Spaçi dukej sa një tepsi. Puna në galeri bëhej me tre turne dhe pa asnjë lloj sigurimi teknik. Norma e punës ishte 4 vagonë për dy të burgosur e, ai që s’e realizonte, e lidhnin me kavo të zhveshur në pemët jashtë galerive. Nga trajtimi mizor më 21 maj të vitit 1973 të burgosurit u hodhën në revoltë, e cila më pas u cilësua si revolta e parë me karakter politik në Shqipëri gjatë viteve të diktaturës. “Ngritëm në kamp flamurin e kuq me shqiponjë, por pa yll, që u përgatit nga piktori Mërsin Vlashi dhe po kështu hodhëm parulla kundër diktaturës. Kishim shtënë kështu në dorë kampin e brendshëm”, vijon ish-i burgosuri politik. Agim Musta na shpjegon se alarmi dhe paniku i qeverisë ishte mjaft i madh dhe si pasojë ata urdhëruan korpusin e Burrelit për rrethimin e kampit të Spaçit me forca të shumta e tanke. Operacioni drejtohej nga drejtori i Sigurimit të Shtetit, Feçor Shehu. Pas tri ditësh revolta u mposht mes përdorimit të shufrave të hekurit e zjarrit. 200 veta u arrestuan, ndërsa 100 prej tyre u dënuan me 1700 vjet burg.

Zhdukja e eshtrave

Pal Zefi, Skënder Daja, Dervish Bejko dhe Hajri Pasha u dënuan nga gjykata speciale me vdekje dhe vetëm pas disa ditësh u ekzekutuan po në Spaç. Të katër të dënuarit ishin nën moshën 30 vjeç. “Sipas hulumtimeve të mia, revolta e Spaçit është më e madhja në të gjitha kampet e vendeve të Lindjes, me përjashtim të revoltës së vitit 1957 në Karaganda”, thotë Agim Musta. Varrezat e Spaçit ishin përtej përroit. “Ne në vitin 2001 ishim në Spaç dhe, sipas dëshmitarëve që ne takuam, këto varreza janë prishur nga komanda e Spaçit më 1989-n dhe vërshimet e përroit kanë zhdukur gjithçka. Nga viti 1968 deri në 1990 në kampin e Spaçit kanë vdekur 40 veta. Kur takuam rojet e Spaçit që është shkatërruar tërësisht, ata na thanë se shpesh aty mbërrijnë familjarë për të kërkuar varret apo eshtrat e të afërmve, por pa mundur të gjejnë gjë”, vijon 70-vjeçari Agim Musta. Burgu-minierë u mbyll më 1990-n, ndërsa të burgosurit u shpërngulën në burgun e Përparimit, që ndodhet në katundin e Shën Vasit në Sarandë. Aktualisht kampi i Spaçit është shkatërruar krejtësisht.

Liria e frikshme

Në fletën e hollë të letrës të burgosurit politik mbanin në dorë lirinë. Dikush kishte vuajtur 5 vjet, një tjetër 10 e disa të tjerë më shumë. Çfarë i priste pas izolimit? Kjo ishte pyetja që e tmerronte cilindo të burgosur që lirohej. Shumë prej tyre ndiheshin të braktisur. Nën presionin e madh të partisë, gratë ndanë burrat, për të mos u internuar, vëllai mohoi vëllanë. Shyqo Zagomerau, pasi u lirua nga burgu, vrau veten; Met Mezini u var në një hotel të Durrësit, pasi nuk u pranua nga familja; Balil Hadëri u mbyt në Vjosë, sepse nuk kishte me se të jetonte. Shumë të tjerë ishin vrarë gjatë tentativave për arratisje, ndërsa të tjerë binin përsëri në burg. Më 19 nëntor të vitit 1972 Agim Musta lirohet nga kampi i ferrit. Nën presionin se ç’do të ndodhte me të, tmerri nuk e linte ta shijonte lirinë e fituar. “Kur e kujtoj atë ditë, edhe sot ndihem keq. Nuk e dija se ç’më priste, a do të më pranonte familja apo jo, si do të reagonit të afërmit. Megjithatë, kur takova motrat dhe nënën, u lehtësova. Isha mbi 40 vjeç, por flokët i kisha më të bardhë se të nënës sime”, kujton teksa i dridhen ritmikisht duart ish-i burgosuri politik. Edhe pse kanë kaluar shumë vjet, këta njerëz e kanë të vështirë t’i largojnë nga kujtesa e tyre vuajtjet në burgjet e vdekjes.

40 vjet nga revolta

Më 21 maj të këtij viti ish-të burgosurit politikë do të përkujtojnë 40-vjetorin e revoltës së Spaçit, që u zhvillua më 1973-in. Shqipëria, në krahasim me popullatën, duke përjashtuar republikat Balltike dhe Bashkimin Sovjetik, zë vendin e parë për sa u përket të dënuarve politikë. Ky konstatim ka dalë nga kongresi i Vilniusit në Lituani, kongres i cili u zhvillua në vitin 2001, ku pjesëmarrës ishin edhe të burgosur politikë shqiptarë. Në këtë kongres personazhi ynë mbajti referatin “Burgjet e shtetit-burg”, duke u paraqitur të pranishmëve edhe hartën e burgjeve në vendin tonë. Mes këtyre rreshtave jemi përpjekur të japim një informacion të përmbledhur të dy burgjeve më të tmerrshme gjatë rregjimit komunist dhe njeriu që rrëfen për “Gazetën” është pjesë e historive të Burrelit e të Spaçit. Edhe pse kanë kaluar thuajse 13 vjet nga lirimi i të burgosurve politikë, shumë prej tyre vuajnë ende pasojat e burgjeve të vdekjes. E, krahas tyre, qëndrojnë qindra familje të cilat vazhdojnë të kërkojnë eshtrat e të afërmve në Spaç e Burrel, ndërsa mundohen të rrëmojnë mes së shkuarës kujtimet që i kanë zhdukur me kohë. / Botuar në vitin 2013 me rastin e 40 vjetorit të revoltës të Spaçit

https://www.voal.ch/nga-agim-musta-revolta-e-spacit-si-u-shkrine-me-gelqere-te-pashuar-eshtrat-e-400-te-burgosurve-politike/

22 libra që duhet lexuar patjetër në jetë





1.“Për kë bien këmbanat” – Ernest Hemingueji

Një nga veprat më të mira Heminguejit, “Për kë bien këmbanat” është një roman i botuar në vitin 1940. Libri tregon historinë e Robert Jordan, një specialist shpërthimesh amerikan në Brigadat Ndërkombëtare, i vendosur në një njësi guerilasish republikanë gjatë Luftës Civile në Spanjë (1939 – 1939 ). Ai eksploron një numër temash të tilla si vdekja, dashuria, dhe fanatizmi.

2. “Zoti i fluturave” – Uilliam Golding

Kryevepra e Golding, Zoti i fluturave flet për një grup djemsh të mirë britanikë, që kanë ngecur në një ishull të pabanuar, të cilët përpiqen të vetëqeverisen, por me rezultate shkatërrimtare. Në libër, Golding trajton temat shumë të debatueshme të natyrës njerëzore dhe mirëqenies individuale, përkundrejt të mriës së përbashkët.

3. “Ana Karenina” – Leon Tolstoi

Ana Karenina është një roman i botuar në seri nga viti 1875 deri në 1877. Duke rrëfyer historinë e aristokrates nga Shën Petërsburgu, Ana Karenina, libri eksploron në mënyrë mjeshtërore një sërë temash, nëpër pothuaj një mijë faqet e tij. Një sondazh i vitit 2007 me 125 shkrimtarë bashkëkohorë, e shpalli Ana Kareninën “librin më të bukur që është shkruajtur ndonjëherë”.

4. “Princi i vogël” – Antoine de Saint-Exupery

I shkruajtur nga aristokrati, shkrimtari, poeti dhe aviatori francez Antoine de Saint-Exupery, Princi i vogël është një novelë shumë popullore e vitit 1943 dhe libri i katërt më i përkthyer në botë. Libri përshkruan me shumë dhembshuri vetminë, miqësinë, dashurinë, dhe humbjen, të përjetuara nga naj princ i vogël që ka rënë në Tokë.

5. “Manifesti komunist” – Karl Marks dhe Frederik Engels

Një pamflet politik i vitit 1848 nga filozofët gjermanë Marks dhe Engels, Manifesti Komunist pranohet sot si një prej dorëshkrimeve politikë më me ndikim. Ai paraqet një qasje analitike unike ndaj luftës së klasave, problemeve të kapitalizmit, dhe natyrës së shoqërisë e politikës.

6. “Mbi origjinën e specieve” – Çarls Darvin

I shkruajtur nga shkencëtari anglez Çarls Darvin dhe i botuar në 1859, “Mbi origjinën e specieve” është një vepër letërsie shkencore që konsiderohet edhe themeli i biologjisë evolucionare. I shkruajtur për lexues jo specialistë, ai paraqet një trupë provash se diversiteti i jetës ka ardhur nga linja e zakonshme e trashëgimisë përmes një modeli të degëzuar të evolucionit.

7. “Zgjedhja e Sofisë” – Uilliam Stajron

“Zgjedhja e Sofisë” është një roman i vitit 1979 nga shkrimtari amerikan Uilliam Stajron. Ai përqëndrohet në vendimin tragjik që Sofia, një katolike polake e mbijetuar e kampeve të përqëndrimit në Gjermani, u detyrua të bëjë pas futjes bashkë me dy fëmijët në kamp. Sofisë iu desh të zgjedhë se cili prej fëmijëve do të jetonte dhe cili do të vdiste.

8. “Në rrugë” – Nga Xhek Keruak

Libri përcaktuas i brezave të kundërkulturës, së pasluftës. “Në rrugë” është një roman i vitit 1957 nga shkrimtari amerikan Xhek Keruak. Bazuar në udhëtimet e Keruak dhe miqve të tij nëpër Amerikë, libri flet për jetën e lirë, xhazin, poezinë dhe drogat. Ai është zgjedhur nga revista TIME si një prej 100 romaneve më të mirë në gjuhën angleze, nga viti 1923 deri në 2005.

9. “Të vrasësh zogun përqeshës” – Harpër Li

Romani fitues i Cmimit Pulitzer me autore Harper Li është shndërruar në një klasik të letërsisë moderne amerikane. Me linjën e tregimit dhe personazhet që janë bazuar kryesisht në vëzhgimet që vetë autorja i ka bërë familjes së saj dhe fqinjëve, romani është i njohur për ngrohtësinë dhe humorin, pavarësisht se trajton problemet serioze të përdhunimit dhe pabarazisë racore.

10. “1984” – Xhorxh Oruell

“1984” është një roman distopik i shkruajtur nga shkrimtari anglez Xhorxh Oruell. Romani i ka të vendosura ngjarjet në një botë të zymtë me luftë të përjetshme, me mbikëqyrje të kudondodhur nga ana e qeverisë dhe manipulim publik, ku individualizmi dhe mendimi i pavarur persekutohen dhe mendohen si “krime”.

11. “Konti i Monte Kristos” – Aleksandër Dyma

I përfunduar në vitin 1844, Konti i Monte Kristos është një roman aventurë që merret me tema të shpresës, drejtësisë, hakmarrjes, mëshirës dhe faljes. Ai përqëndrohet tek një burrë i cili burgoset pa të drejtë, arratiset nga burgu, fiton një pasuri dhe më pas i hyn rrugës së hakmarrjes për ata që ishin përgjegjës për burgosjen e tij.

12. “Getsbi i madh” – Skot Fitzxherald

I konsideruar vepra më e madhe e Fitzxheraldit, Getsbi i Madh eksploron temën e dekadencës, idealizmit, rezistencës ndaj ndryshimit, rebelimit social, dhe teprimeve, duke krijuar një portret të Epoës së Xhazit apo viteve Njëzetë, që është përshkruar si një rrëfim paralajmërues për Endrrën Amerikane.

13. “Alkimisti” – Paolo Koelho

Alkimisti është një roman i autorit brazilian Paolo KOelho, i botuar fillimisht në vitin 1988. Një roman alegorik, ai ndjek një bari andaluzian në udhëtimin e tij në Egjipt, pasi ka parë një ëndërr sikur ka gjetur një thesar atje. Një bestseller ndërkombëtar, Alkimisti është një prej librave më popullorë në histori.

13. “Të drejtat e njeriut” – Tomas Pein

Botuar në dy pjesë në mars 1791 dhe shkurt 1792, Të drejtat e Njeriut është një prej librave më të rëndësishëm të shkruajtur nga Tomas Pein, një aktivist politik anglo amerikan, filozof, teoricien i politikës dhe revolucionar. Libri merret me Revolucionin Francez dhe të drejtat që i duhen dhënë të gjithë qenieve nejrëzore.

14. “Një histori e shkurtër e kohës” – Stiven Hoking

Një histori e shkurtër e kohës është një libër i shkencës popullore i vitit 1988 nga fizikani britanik Stiven Hoking. Në libër, Hoking përpiqet të shpjegojë një sërë temash si kozmologjia, duke përfshirë Big Bangun, vrimat e zeza, si dhe konet e dritës për lexuesit jo specialistë. Libri u bë menjëherë shumë i shitur dhe u përkthye në 35 gjuhë, deri në vitin 2001.

15. “Në egërsinë e natyrës” – Xhon Krakauer

I shkruajtur nga XHon Krakauer në vitin 1996, ky libër është një bestseller ndërkombëtar dhe është botuar në 14 gjuhë. I përdorur gjerësisht në kurikulën e shkollave dhe kolegjeve, libri merret me temat se si të pranohesh në shoqëri dhe se si, ndonjëherë, të gjesh vetveten bie ndesh me të qënit një pjesëtar aktiv i shoqërisë.

16. “Thertorja Pesë” – Kërt Vonegat

Thertorja-Pesë është një roman satirik nga Kërt Vonegat për Luftën e DYtë Botërore. I konsideruar gjysmë autobiografik, romani bazohet pjesërisht në përvojën e vetë autorit në luftë. Përgjithësisht i pranuar si libri më me ndikim i Vonegat, libri përqëndrohet tek ushtari amerikan Billi Pilgrim.

17. “Liza në botën e çudirave”

Eshtë një roman aventurash i shkruajtur nga matematicieni anglez Charles Dodgson nën pseudonimin Luiz Karol. Libri luan mjeshtërisht me logjikën, duke i dhënë një popullaritet të madh si tek të rriturit, edhe tek fëmijët.

18. “Portreti i Dorian Greit” – Oskar Uajlld

I vetmi roman i Oskar Uajlld, Portreti i Dorian Greit është një roman gotik që merret me temat e esteticizmit, dyfishtësisë morale, dhe vetëllastimit. Në vitin 1890 kur u botua fillimisht, ai fyeu ndjeshmëritë morale të lexuesve dhe kritikëve, por sot konsiderohet një prej veprave më të spikatura të shekullit 19.

19. “Kumbari” – Mario Puco

Kumbari është një roman i famshëm krimi, i shkruajtur nga shkrimtari italo-amerikan Mario Puco. Trajton historinë e një familje mafioze në Nju JOrk, e udhëhequr nga Don Vito Korleone, që u bë sinonim me mafian italiane. Romani mbulon vitet 1945-1955 dhe ofron gjithashtu historinë e të kaluarës së Korleones.

20. “Ferma e Kafshëve” – Xhorxh Oruell

Një tjetër vepër e madhe e Xhorxh Oruellit. Një roman alegorik dhe distopik i botuar fillimisht në Angli në vitin 1945. Duke kritikuar në mënyrë alegorike komunizmin, libri u refuzua fillimisht nga një numër botuesish amerikanë, por sot konsiderohet një prej librave më me ndikim që është shkruajtur ndonjëherë.

21. “Asgjë e re nga fronti i perëndimit” – Ernest Hemingueji

I shkruajtur nga Erih Maria Remark, një veteran gjerman i Liftës së Parë, “Asgjë e re nga fronti i perëndimit” është një roman lufte i botuar në vitin 1928. Libri përshkruan stresin ekstrem fizik dhe mendor të ushtarëve gjermanë gjatë luftës, si dhe shkëputjen nga lufta civile e shumë prej këtyre ushtarëve, pas kthimit në shtëpi.

22. “Njëqind vjet vetmi” – Gabriel Garsia Markez

E konsideruar vepra më e madhe e Markezit, Njëqind vjet vetmi është një roman i realizmit magjik botuar në vitin 1967, që rrëfen historinë e familjes Buendia. I përkthyer në 37 gjuhë dhe me më shumë se 30 milionë kopje, romani njihet si një prej veprave më të rëndësishme në letërsinë e gjuhës spanjolle

NGA: SHKËLQIM OSMANAJ & LEUTRIM TËRSHNJAKU:Dy librat e prof.dr.Azem Hajdarit ofrojnë dije të reja për studentët, gjyqtarët, prokurorët, avokatët, policët

Studime me vlera të mëdha në fushën e drejtësisë



Për të plotësuar vakuumin ekzistues të literaturës në gjuhën shqipe në lëmin e drejtësisë, prof.dr.Azem Hajdari ka publikuar “E DREJTA E PROCEDURËS PENALE” dhe “NDIHMA JURIDIKE DHE EKSTRADIMI”, libra këto ku është bërë përpjekje maksimale të elaborohen profesionalisht temat të posaçme në fushën e drejtësisë. Autori ka menduar se librat do të mund t’u shërbejë studentëve të fakulteteve juridike, bartësve të arsimit të lartë privat në Kosovë, Tiranë, e Tetovë etj.

Kohë më parë prof.dr. Azem Hajdari ka publikuar “E DREJTA E PROCEDURËS PENALE” dhe “NDIHMA JURIDIKE DHE EKSTRADIMI”, dy libra këto universitar me shumë vlera studimore, që janë një ndihmesë e madhe për studiuesit e drejtësisë. Prof. Dr. Azem Hajdari është doktor i shkencave juridike penale, profesor e mësimdhënës në Fakultetin Juridik në Universitetin e Prishtinës, ligjëron lëndët: E drejta e procedurës penale; Shkathtësitë e praktikës gjyqësore; Psikologjia gjyqësore; Ndihma juridike dhe ekstradimi dhe Të provuarit në procedurë penale. Ka një eksperiencë të gjatë në institucione të arsimit të lartë: në Universitetin “Kadri Zeka” Gjilan Universitetin Shtetëror të Tetovës, Kolegjin Universitar “Fama” Prishtinë, Kolegjin Universitar “Iliria” – Prishtinë, Kolegjin Universitar “Gjilani” Gjilan. Prof. Dr. Azem Hajdari ka dhe eksperienca të tjera në arsim, ngase ka qenë anëtar në këshilla dhe borde arsimore, ligjërues në Akademinë Diplomatike të Shqipërisë, Udhëheqës dhe pjesëmarrës në përgatitjen e disa projektligjeve për Qeverinë e Kosovës; kryetar i Komisionit Disiplinor në Fakultetit Juridik të Universitetit të Prishtinës “Hasan Prishtina” etj. Ka të botuara 20 publikime dhe libra, dhe mbi 36 punime shkencore. Ka qenë pjesëmarrës në konferenca shkencore, sikurse ka dhënë dhjetëra opinione dhe mendime profesionale, e disa recensione librash.

“E DREJTA E PROCEDURËS PENALE”

Është një nga librat e shkëlqyer të prof.dr.Azem Hajdarit që ka ngjallur shumë interes nga studentët dhe studiuesit e drejtësisë. Përmbajtja e librit përbëhen nga: Procedurat Penale, Stadet e Procedurës Penale, Pozita e Policisë në Procedurën Paraprake, Hetimet, Aktakuza dhe shqyrtimi i saj, Shqyrtimi gjyqësorë dhe aktgjykimi, Procedura për mjetet juridike, Procedurat Alternative- Procedura për të mitur, etj. Në parathënien e librit prof.dr.Azem Hajdari ka thënë se prej kohësh ishte ndierë nevoja e botimit të një libri të posaçëm për pjesën e veçantë të së drejtës së procedurës penale. Kjo nevojë ishte determinuar nga fakti se tashmë që disa vite në kuadër të fakulteteve juridike të Kosovës, pjesa e posaçme e të drejtës së procedurës penale mësohet si një provim i ndarë nga pjesa e përgjithshme e lëndës me të njëjtin emërtim. Në këtë aspekt ekzistonte një kërkesë e pashprehur publikisht e opinionit profesional, që tematikat që përfshihen në kuadër të kësaj pjese të së drejtës së procedurës penale të marrin dimension më të thuktë trajtimi, në kuptimin që studentëve t’u lehtësohet puna për përgatitje të provimit nga kjo lëndë, si dhe që atyre dhe profesionistëve të fushës në këtë aspekt t’u zgjerohen horizontet për të marrë dije të reja. Libri e drejta e procedurës penale, pjesa e posaçme është përgatitur konform zgjidhjeve që adreson Kodi i Procedurës Penale. Me rastin e hartimit të këtij libri posaçërisht prof. Dr.Azem Hajdari është bazuar në ndryshmet dhe plotësimet që ka pësuar ky Kod, në mënyrë të veçantë në ndryshimet dhe plotësimet e fundit të tij, që kanë hyrë në fuqi më 1 janar 2013. Gjatë përgatitjes së librit prof. Dr.Azem Hajdari është mbështetur edhe në Kodin Penal, Kodin e Drejtësisë për të Mitur, Ligjin për Policinë dhe legjislacionin tjetër në fuqi që interferon në lëmin që është objekt studimi i kësaj lënde mësimore. Përveç studentëve të fakulteteve juridike, ky libër mund të ju shërbejë edhe të gjithë atyre të cilët në çfarëdo mënyre, merren me çështje të kriminalitetit. Në këtë aspekt, libri mund të ju shërbejë gjyqtarëve, prokurorëve, avokatëve, policëve etj.

NDIHMA JURIDIKE DHE EKSTRADIMI

Është libri tjetër me shumë vlerë i prof.dr.Azem Hajdarit që është mirëpritur nga studiuesit e fushës. Libri përmban: Nocioni, funksioni, sistemi dhe çështje të tjera të lëndës së ndihmës juridike dhe ekstradimit, Transferimi i Procedurës Penale shtetit të huaj, Transferimi i personave të dënuar në përgjithësi, Ndihma e vogël juridike-Penale Ndërkombëtare, Bashkëpunimi me karakter të veçantë, Treguesi i shkurtesave të përdorura. Në parathënien e këtij libri prof.dr.Azem Hajdari ka sqaruar prej vitesh ishte nevoja e botimit të një libri të tillë e të posaçëm për ndihmën juridike dhe ekstradimin. Kjo nevojë doli nga fakti se në kuadër të Fakultetit Juridik të Universitetit “Hasan Prishtina” në Prishtinë, në programin Master në drejtimin Juridiko-Penal, lënda ishte parashikuar si provim i veçantë. Në këtë aspekt ekzistonte kërkesa e pashprehur publikisht e opinionit profesional që tematikat që përfshihen në kuadër të programit të lëndës së ndihmës juridike dhe ekstradimit të marrin dimension të avancuar trajteseje, në kuptimin që studentëve t’u lehtësohet puna për përgatitje të provimit nga kjo lëndë. Si dhe që atyre që janë profesionistë të fushës në këtë aspekt t’u ofrohen mundësitë konkrete për të marrë dije të reja. Për të plotësuar vakuumin ekzistues të literaturës në gjuhën shqipe në këtë lëmi të rëndësishme penale ndërkombëtare, prof.dr.Azem Hajdari ka bërë përpjekje maksimale që në këtë libër të elaborohet instituti i ekstradimit dhe institutet tjera të bashkëpunimit ndërkombëtar në lëmin penal, siç janë transferimi i ndjekjes penale shtetit të huaj, ekzekutimi i aktgjykimit penal të juaj, transiti etj. Këto institute janë trajtuar nga prizmi i të drejtës ndërkombëtare, posaçërisht sipas të drejtës evropiane dhe zgjidhjeve të parashikuara në legjislacionin penal të Kosovës. Ky libër u dedikohet studentëve të Fakultetit Juridik të Universitetit “Hasan Prishtina” në Prishtinë. Prof.Dr.Azem Hajdari ka menduar se libri do t’u shërbejë edhe studentëve të fakulteteve juridike, bartësve të arsimit të lartë privat në Kosovë, studentëve të fakulteteve juridike në Tiranë, Tetovë etj. Ky libër mund të ju shërbejë edhe të gjithë atyre të cilët në çfarëdo mënyre qoftë merren me çështje të kriminalitetit, apo dhe gjyqtarëve, prokurorëve, avokatëve, policëve etj.

GJOVALIN SHKURTAJ : Si të shkruajmë shqip, Baza të shkrimit akademik


 ANTON GOJÇAJ (1966)

Anton Gojçaj ka lindur në Vuksanlekaj, Tuz. Këtu ka mbaruar shkollën fillore, kurse të mesmen në Zarë, Kroaci. Studimet për Letërsi dhe gjuhë shqipe i ka mbaruar në Prishtinë ku edhe ka magjistruar. Ka punuar në gazetën Koha javore. Tani është këshilltar pedagogjik për gjuhë shqipe.

Anton Gojçaj është një prej krijuesve më të frytshëm në Mal të Zi. Shkruan poezi, proza merret edhe me kritikë letrare. Ka botuar Qengji i harruam në mal, Herojt nacional në letërsi dhe Passio, roman, Proza letrare e Anton Harapit dhe Shija e librit (interpretim). Vepra prozaike e tij – Ndërmjet kapakëve, është një përmbledhje e prozave të tija që e cilëson një ndër prozatorët me aftësi të madhe vrojtuese. Ky posedon një invencion të fantazisë dhe të gjetjeve cilësore të rrëfimeve. Antoni, me një stil të butë, arrin që të na njoh me misteret e artit letrar të kulturës së lashtë nacionale dhe me veprën e madhe të letërsisë botërore që është Bibla. Anton Gojçaj disponon me një vizion të spikatjes së aftësive permanente hulumtuese si në planin e ideve si dhe të tematikës së krijimeve.

Shkrimtari Anton Gojçaj, posedon origjinalitet krijues, i cili dukshëm e dallon nga krijuesit tjerë. Kjo veti e tija na dëshmon që sa më i fuqishëm të jetë individualiteti krijues, aq më shpejt arrin krijuesi te shkalla më e lartë e pasqyrimit të realitetit në vepër.

*****
Shkruan poezi, prozë dhe recensione mbi vepra të ndryshme letrare… Jeton në qytezën Tuz (afër Podgoricës, Mali i Zi). Në periudhën 2002-2008 ka punuar në redaksinë e gazetës “Koha javore” në Podgoricë, kurse nga data 1 tetor 2008 ka kaluar me punë në Entin për shkollim, si mbikëqyrës për lëndën mësimore: Gjuhë shqipe dhe letërsi.

Për krijimtarinë e tij në poezi, prozë dhe në fushën e kritikës dhe studimeve letrare kanë shkruar: Anton Berishaj, Ndue Ukaj, Ragip Sylaj, Arben Atashi, Alfred Çapaliku, Basri Çapriqi, Fran Camaj, Dimitrov Popoviq,Flori Bruqi  etj.

Deri tani ka botuar këto vepra: POEZI, botoi ILLYRICUM, Tuz 2001 Qengj i harruar natën në mal, tregime, botoi SHPRESA, Prishtinë 2003 Tema e heroit nacional në letërsi, studim, botoi AIKD, Prishtinë 2004 PASSIO, roman, botoi BUZUKU, Prishtinë 2004 Fakticiteti në letërsi, Proza letrare e Anton Harapit, studim, botoi BUZUKU, Prishtinë 2007 Shija e librit, recensione – studime – ese, botoi AIKD, Prishtinë 2009 etj.(Floripress).



******

UDHËZIME PËR HARTIMIN E PUNIMIT SHKENCOR- DHE DIÇKA MË SHUMË (GJOVALIN SHKURTAJ, Si të shkruajmë shqip, Baza të shkrimit akademik, Botimet Morava, Tiranë, 2013).

 Nga ANTON GOJÇAJ 

Gjovalin Shkurtaj përfaqëson një penë të stërvitur në shkrime të natyrës shkencore-teorike. Ai ka një karrierë të gjatë dhe të pasur si pedagog universitar, rrjedhimisht edhe eksperiencën e nevojshme si mentor i kandidatëve për grada shkencore, apo si anëtar i komisioneve të doktoraturës. Ai është autor i librave shkencorë në disa disiplina albanologjike: në dialektologji, sociolinguistikë, etnolinguistikë, onomastikë, kulturë të gjuhës. Ka marrë pjesë në shumë kongrese dhe konferenca shkencore në Shqipëri dhe jashtë dhe ka publikuar qindra artikuj studimorë në revista të ndryshme shkencore. Përveç në Shqipëri, ka ligjëruar, si profesor i ftuar, në universitetet e Romës, Bolonjës, Palermos, Kozencës, Selanikut etj. Libri “Si të shkruajmë shqip, Baza të shkrimit akademik” bën pjesë në literaturën (ndihmëse, udhëzuese) për zotërimin e të shkruarit akademik mbi parime të qarta metodologjike, që vitet e fundit vjen vazhdimisht duke u pasuruar edhe te ne, qoftë përmes përkthimeve, qoftë nga vepra të autorëve shqiptarë. Teksti përçon mesazhin se hartimi i punimit shkencor, siç kërkon njohjen e mirë të problematikës që trajton, parasupozon edhe stilin e lartë të teknikës së hartimit të punimit shkencor.


Të shkruarit akademik është mjeshtri ose “zanat” i cili përveç kërkesave të përgjithshme ka edhe kërkesa specifike por – mund të mësohet. Në libër përshkruhen të gjitha etapat e shkrimit shkencor, që nga zgjedhja e temës, kërkimi dhe gjetja e dokumenteve (burimeve) dhe i literaturës dytësore, si punohen skedat dhe çfarë janë skedarët, e në mënyrë të veçantë hidhet dritë mbi vetë procesin e hartimit dhe redaktimin e punimit shkencor. Teksti mund të kuptohet si doracak i të shkruarit akademik, por edhe më shumë se kaq. Autori ofron informacion mbi mënyrën e hartimit të punimit shkencor, tezës së doktoraturës ose monografisë, që nga ideimi i projektit e deri te realizimi. Përshkruhen edhe elemente të procedures akademike, për shembull për mbrojtjen e doktoraturës, për dorëzimin e punimit të strukturuar sipas metodologjisë përkatëse, për recensionet e komisionit dhe të oponencës, që nuk është e thënë të jenë krejtësisht të njëjta me ato që jepen këtu, në të gjitha vendet dhe kohët. Në disa krerë apo kapituj autori largohet nga tema e ngushtë dhe bën disa sqarime lidhur me nevojën e njohjes dhe të respektimit të normave drejtshkrimore, që në nivele akademike, logjikisht, do të duhej të ishin “të tepërta” (të vetëkuptueshme), por që, pa dyshim, si pedagog universitar me eksperiencë, e ka parë me rrugë t’i trajtojë edhe në këtë tekst. Format e komunikimit profesional si: letra, kartëvizita, kartolina, pusulla, telegramet, kumtesa për shtyp, procesverbali, Curriculum vitae, madje edhe nekrologu etj, në shikim të parë nuk shkojnë medoemos me epitetin akademik, por është e rëndësishme që një punëtor akademik të njohë standardet formale edhe të tyre. Autori jep këshilla dhe modele të dobishme për secilin prej tyre. Janë këshilla të vockla por të rëndësishme për akademikët e ardhshëm, që do t’ua bëjnë më të lehtë kryerjen e detyrave në pajtim me etiketën që kërkojnë gradat shkencore akademike. Vlerat e librit i shton fjalësi i fjalëve të huaja, të cilat mund të zëvendësohen nga fjalë të përshtatshme shqipe, që është dhënë si aneks në fund. Shkurtaj është pastrues i vyeshëm i fjalëve të huaja të panevojshme. Këtë tekst është mirë ta lexojë çdo autor me ambicie shkencore dhe akademike. Fakti që ky është botimi i tretë i tij, flet se shumë vetë e kanë kuptuar këtë gjë.

************
Gjovalin Shkurtaj.jpg

Kush është Akad. Prof.Dr.Gjovalin Shkurtaj ?

Gjovalin Shkurtaj lindur në vitin 1943 në Shkodër, është studjues i gjuhës dhe letërsisë shqipe.

Ka kryer shkollën e mesme pedagogjike në qytetin e Shkodrës më 1962 dhe studimet e larta për gjuhë e letërsi shqipe në Universitetin e Tiranës më 1966. Në vitin 1966-1967 ka qenë arsimtar në rrethin e Lezhës. Nga shtatori i vitit 1967 deri në maj të vitit 1989 ka punuar si punonjës shkencor në Institutin e Gjuhësisë të Akademisë së Shkencave. Gjatë periudhës 1989-1991 ka qenë i ngarkuar si këshilltar i kulturës në Ambasadën Shqiptare në Romë si dhe Perfaqesues i Shqipërise prane Organizates Boterore te Bujqesise (FAO) dhe Organizates Boterore te Ushqimit (WFP). Qysh nga maji i vitit 1991 është emëruar pedagog në Departamentin e Gjuhësisë të Fakultetit të Historisë e të Filologjisë në Universitetin e Tiranës. Aty drejton sektorin e gjuhësisë së sotme. Është titullar i tri lëndëve.


Veprimtari Akademike

Anëtar i Asociuar i Akademisë së Shkencave të Shqiperisë, 2011

Anëtar i “Këshillit Ndërakademik të Gjuhës Shqipe”, tetor 2004

Anëtar i Grupit Hartues dhe i Redaksisë së "Atlasit Dialektologjik të Gjuhës Shqipe" (ADGJSH) (vepër madhore e gjuhësisë shqiptare, vëllimi I, Napoli, 2007, vëllimi II, në shtyp në Itali, bashkautor me J. Gjinarin, B. Becin, Xh. Gosturanin)

Anëtar i Grupit Shqiptar të punës për Fishat e "Atlas Linguarum Europae" (ALE) dhe Anëtar i Komitetit Kombëtar Shqiptar për ALE (Atlas Linguarum Europae)

Sekretar shkencor i përmbledhjes "Dialektologjia shqiptare" (I-VI)

Anëtar i Redaksisë së revistës "Studime Albanologjike" të Fakultetit të Historisë dhe të Filologjisë

Anëtar i Redaksisë së revistës "Studime Filologjike" të Institutit të Gjuhësisë e të Letërsisë

Anëtar i Redaksisë së revistës "Sfidë" të Fakultetit të Gjuhëve të Huaja

Anëtar i Senatit Akademik të Universitetit të Tiranës (1996-1999) dhe anëtar i Këshillit drejtues të Fakultetit të Historisë e të Filologjisë (1996-2007)

Anëtar i Redaksisë së Revistës "Fryma e Filozofisë " - Graz (Austri), themeluar dhe drejtuar nga Kristë Shtufi

Anëtar i Rrethit Gjuhësor Ndërkombëtar "Amici Linguarum" me qendër në Gotteborg, Suedi

Veprimtari Shkencore dhe Botime

Ka veprimtari shumë të gjerë shkencore dhe botuese, që shkon në disa qindra tituj studimesh, kumtesash dhe artikujsh shkencorë të botuar kryesisht në:

"Studime Filologjike", ku ai ka filluar të botojë qysh nga viti 1967;

"Gjuha jonë", "Kultura Popullore" dhe në vëllimet e serisë "Dialektologjia Shqiptare" (qysh nga viti 1971 deri më 1989) , si dhe në Aktet e shumë kongreseve shkencore ndërkombëtare, si:

"Konferenca II e Studimeve Albanologjike"(Vëll. III, 1969),

"Kongresi i Drejtshkrimit të Gjuhës Shqipe" (Vëll. III, 1973),

"Konferenca Kombëtare e Studimeve Etnografike" (Tiranë, 1977),

"Konferenca e Studimeve të Folklorit", (Tiranë, 1979).

"Seminari XVII për gjuhën, letërsinë dhe kulturën shqiptare" (Tiranë,1995),

"Seminari XVIII për gjuhën, letërsinë dhe kulturën shqiptare" (Tiranë, 1996);

"Seminari XXIII për gjuhën, letërsinë dhe kulturën shqiptare" (Prishtinë,2005);

"Seminari I për gjuhën, letërsinë dhe kulturën shqiptare" (Tetovë, 2007);

Aktet e Kongreseve shkencore të organizuara nga Universitetet e Palermos (1989, 1992, 1995),

Salernos (1992, 1993), Kozencës (1992,1994, 1995, 1997), Barit (1998),Termolit (2008) etj.

International Journal of the Sociology of Language, 178, General Editor JOSHUA FISHMAN; 2006

Tekste per shkollen e larte dhe monografi

"Kultura e gjuhës në skenë dhe në ekran", Shtëpia Botuese e Librit Shkollor,Tiranë, 1988.(298 f.)

"Sociolinguistika", Shtëpia Botuese e Librit Universitar, Tiranë, 1996 dhe ribotim me shtesa e plotësime, Shtëpia Botuese e Librit Universitar, Tiranë, 1999, 2003, Botimet "Toena" (352 f.)

"Dialektologjia", (bashkë me prof. Jorgji Gjinarin), Shtëpia Botuese e Librit Universitar, Tiranë, 1997 (dhe ribotime: 2000, 2003)

"Gjuha shqipe për të huajt dhe shqiptarët jashtë atdheut" (bashkë me prof. Enver Hysa), TOENA, 1997 (ribotim Tiranë, 2001)

"Ta duam dhe ta mbrojmë gjuhën tonë të bukur", Shtëpia Botuese e Librit Universitar, Tiranë, 1998.(153 f.)

“Hyrje në metodikën e punës shkencore”( autor i parë, bashkautor me: N. Kazazi, Y. Çiraku), SHBLU,Tiranë, 2004.(160 f.)

“Etnografi e të folurit të shqipes”, SHBLU, Tiranë, 2004.(277 f.)

“Kahe dhe dukuri të kulturës së gjuhës shqipe”, Kristalina-K-H”, Tiranë, 2003.

“Kultura e gjuhës”, SHBLU, Tiranë, 2006 (305 f.)

“Ligjërimet arbëreshe”(“Gjuha e bukës” dhe “gjuha e zemrës”,Shqyrtime dialektologjike dhe sociolinguistike në ngulimet arbëreshe të Italisë), Tiranë, 2006.(292 f.)

“Kundrime gjuhësore” (Sociolinguistikë, Etnografi e të folurit, Kulturë gjuhe), “Pegi”, Tiranë, 2007.(229f.)

“Anketimi dhe ekspeditat gjuhësore” (Udhëzues metodik dhe pyetësor), bashkë me prof. dr. Ali Jasharin, Korçë,2007

“Si të shkruajmë shqip”, Toena, 2008

Studime Dialektologjike

E folmja e Kastratit, në "Studime filologjike", 1967, nr. 2 dhe 3.

E folmja e Hotit, në "D. Sh.", 1971, vëll. II.

Vëzhgime rreth të folmes së malësorëve të Bregut të Matës, në "St. fil", 1972, nr. 2.

E folmja e Kelmendit, në "D. Sh", 1975, vëll. III

E folmja e Rranxave të Mbishkodrës, në "D. Sh", 1982, vëll. IV.

E folmja e qytetit të Lezhës, pjesë të monografisë janë botuar në "St. fil", 1981 dhe 1984.

Shënime për të folmen arbëreshe të Shën-Marcanos, në "St. fil", 1979, nr. 4.

Shënime për të folmen arbëreshe të Mrçeduzës, në "Studime për nder të A. Xhuvanit", Tiranë, 1986.[1]
Sistemi foljor i të folmeve arbëreshe të krahinës së Kozencës, në "St. fil", 1975, nr. 2

T' i përdorim drejt përemrat pronorë, në "Gjuha jonë", 1981, nr. 1

Dialekti dhe norma në trajtat foljore të mbipërbëra, në "Gjuha jonë", 1984, nr. 2

Të shtojmë kujdesin për gjuhën e skenës, në "Gjuha jonë", 1984, nr. 1.

Këngë popullore të arbëreshëve të Italisë, në "St. fil", 1979, nr. 2.

Emrat e kafshëve sipas ngjyrës, në "St. fil", 1971, f. 95-100.

Rreth ndryshimeve në gjuhën e fshatit të sotëm të Veriut, në "St. fil",1969, nr. 4.

Një vështrim mbi përdorimin e pasthirrmave dhe të pjesëzave thirrëse në të folmet e Malësisë së Madhe, në "St. fil", 1975, nr. 2

Zbunimi si shkak i lindjes së trajtave të dyta të emrave vetiakë, në "St. fil", 1977, nr. 2.

Arritje të studiuesve arbëreshë në fushën e shqipes, në "Gjuha jonë", 1981, nr. 1.

L'influenza dell' italiano sulle parlate albanesi d' Italia, in "I dialetti Italo-albanesi, a cura di F. Altimari e L. Savoia, Bulzoni Editore, 1984. pp.219.

Disa vërejtje rreth gjuhës së Naim Frashërit, në "St. fil",1973, nr. 3.

Arbërishtja e Italisë si gjuhë shkrimi, në "Gjuha jonë", 1986, nr. 2.

Dy dorëshkrime të Andrea Darës, në "St. fil", 1988, nr. 1.

F. A. Santori, Satirat (transliteruar dhe pajisur me shënime nga Karmell Kandreva e Gj. Shkurtaj), në "St. fil", 1982, nr. 2.

Nga gjeografia gjuhësore tek dialektologjia urbane, në "Studime Albanologjike", !996, nr. 1, f. 91-101.

Libra per gjuhen shqipe ne shkollat e mesme

“Gjuha shqipe, 1, SHBLSH, 2003 (bashkautor me E. Hysa, Xh. Lloshi, I. Metani, M. Gjokutaj).

“Letërsia dhe Gjuha shqipe, 1, SHBLSH, 2004 (bashkautor me E. Hysa, I. Metani,T. Çobani,Dh. Shehri,K.Gjika).

Libra shkencore per publikun e gjere

"Shpirti i Arbërit rron", Shënime dhe të dhëna për arbëreshët e Italisë, Shtëpia botuese "8Nëntori", Tiranë, 1984.

"Shpirti i Arbërit rron", vëllim me vjersha nga K. Kandreva, (Zgjedhur, pajisur me shënime dhe redaktuar nga Gj. Shkurtaj), Shtëpia Botuese "N. Frashëri", Tiranë, 1975.

"Lule shkëmbi" vëllim me vjersha nga Ll. Perrone, (Zgjedhur, pajisur me shënime dhe redaktuar nga Gj. Shkurtaj), Shtëpia Botuese "N. Frashëri", Tiranë, 1984.

"Për ty arbëresh", vëllim me vjersha nga A. Giordano (Zgjedhur, pajisur me shënime dhe redaktuar nga Gj. Shkurtaj), Shtëpia Botuese "Afërdita", Tiranë, 1996.

"Satira" nga F. A. Santori (Përgatitur nga Karmell Kandreva e Gjovalin Shkurtaj), "Dituria", Tiranë, 1998.

“Kadareja dhe fjala shqipe” (bashkë me Tefik Çaushin), Tiranë, 2004.

Mirënjohje

Doktor i shkencave filologjike - 1982

Profesor - 1995

Burimi i te dhenave


[1] Gabim referencash: Invalid tag; name "GC" defined multiple times with different content

http://www.akad.edu.al/index.php?option=com_content&view=article&id=52&Itemid=89


http://www.barnesandnoble.com/w/e-folmja-e-kastratit-gjovalin-shkurtaj/1116789115?

ean=2940148473817/ Barnes & Noble: E folmja e Kastratit

http://www.barnesandnoble.com/w/shpirti-i-arbrit-rron-gjovalin-shkurtaj/1116782557?ean=2940148422679/ Barnes & Noble: Shpirti i Arbrit Rron


http://www.barnesandnoble.com/w/si-te-shkruajme-shqip-baza-te-shkrimit-akademik-gjovalin-shkurtaj/1116782191?ean=2940148637813/ Barnes & Noble: Si te shkruajme Shqip


http://shpirtiarbritrron.blogspot.com/ Blog i Prof.Gjovalin Shkurtaj


http://www.fhf.edu.al/CV/gjuha/shkurtaj.pdf Curriculum Vitae i Prof. Gjovalin Shkurtaj


http://www.unitir.edu.al/rektorati/index.php
option=com_content&view=category&layout=blog&id=36&Itemid=27&limitstart=48 Organika e Fakultetit Historise Filologjise - Departamenti i Gjuhesise


Floripress/Flori Bruqi