1/24/17

Ish-ministrja e PD, Majlinda Bregu propozon një kompromis historik mes palëve politike për çështjet e Integrimit, për të përcaktuar një qëndrim kombëtar për 10-vjeçarin e ardhshëm ose periudhën në të cilën do të zgjasin negociatat.



Majlinda Bregu (lindur më 19 maj 1974) është politikane shqiptare, Ministre e Integrimit e Shqipërisë dhe deputete e Partisë Demokratike në Kuvendin e Shqipërisë.

Gjatë viteve 1992 - 1996 ndjek studimet universitare në Universitetin e Tiranës, Fakulteti i Shkencave Sociale.

Gjatë viteve 2001 - 2004 studioi për titullin PHD - Doktoraturë në Socilogji me temën "Fenomene kulturore dhe procese normative", pranë Universitetit "Carlo Bo" në Urbino, Itali. Mbron Doktaraturen ne vitin 2005.

Gjatë viteve 2001 - 2003 mbron titullin Master në Shkencat Sociale pranë Universitetit të Tiranës
Punësimi

Gjatë viteve 1992 - 2002 arrin eksperiencë pune në media dhe njëkohësisht merret me aktivitete tjera, kështu që nga shtatori i vitit 1996 e gjer në shtatorin e vitit 2005 ligjëron si pedagoge pranë Universitetit të Tiranë, Fakulteti i Shkencave Sociale. Gjithashtu njihet edhe si lektore e lëndeve “Metoda Kërkimore në shkencat sociale” dhe “Shkrim Akademik”.

Gjatë vitit 2005 vepron si anetare e KKPD-se dhe e pjesë e kryesisë së Partisë Demokratike të Shqipërisë, koordinatore e komisionit të Politikave Sociale pranë KOP-it, nga korriku i vitit 2005 Deputete e Kuvendit të Shqipërisë, Përfaqësuese e Partisë Demokratike, zona nr. 39, Kryetare e Delegacionit Parlamentar Shqiptar në PE, pjesë e Komisionit i punës, Çështjeve Sociale, Shëndetësisë, kryetare e Nënkomisionit për Minorenet e Barazinë Gjinore.

Nga korriku i vitit 2006 ushtron profesionin pedagoge (me orar të pjesërishëm) në nivelin Bachelor dhe Master pranë Universitetit të Tiranës, Fakulteti i Shkencave Sociale.
Nga marsi i vitit 2007 është Ministre e Integrimit e Shqipërisë.


Botimet:

• 1998, Anetare e grupit hartues te: Raporti i Zhvillimit njerezor (HDR), botim I PNUD.

• 1999, Anetare e grupit kerkimor per realizimin e Analizes Cilesore te programit te BBC “Rruga me Pisha”

• 2000, Redaktore e tekstit “Udherrefyes mbi praktiken e Punes Sociale”, Botuar nga CARE-International. Botim per studentet kosovare.

• 2003, Pershtaje e tekstit” Kerkimi cilesor për shkencat sociale”.

• 2003, Hapat fazat dhe detyrat”. Liber për studentë.

• 2003, Bashkeautore e “Monitorimi I shtypit mbi dhunen ne familje 2001-2002”,Botuar nga Qendra e Gruas.

• 2004, Redaktim dhe pershtatje te Librit: “ Ne dhe prostitutat. Do te takohemi ne mbreterine qiellore” te Don Oreste Benzi.

• 2004, Bashkeautore e “Monitorimi I shtypit mbi dhunen ne familje 2003”, botuar nga Qendra e Gruas.

• 2004, Probleme te medias ne pasqyrimin e ceshtjeve sociale.
• 2005, Bashkautore e “Trajtesa juridike dhe Sociale per Mbrojtjen nga dhuna ne Familje”.

• 2006, Dhuna ne familje. Prezantim i situates aktuale.
• 2006, Vleresimi i kapaciteteve te punonjesve te sherbimit shendetesor per te adresuar problemet e dhunes me baze gjinore.

• 2006, Anetare e Bordit per Hartimin e “Strategjise kombetare te Barazise Gjinore”. "Ne ndihme te Kurvave te Shqipërise"

Artikuj:

• “Apokalipsi kulturor dhe pseudovlerat e moralit tone” Bashkautoresi

• “Prostitucioni i Seksualitetit”

• “Grate … dhe grate ne vendimmarrje”

• “Heren tjeter do te te vras”

• “Perkatesia gjinore dhe politikat sociale”

• “Per force zakon”

• “Asistenca apo kultura e varferise”?

• “Koketurku”


*********




Në një periudhë simbolike për PD dhe historinë e saj, deputetja, Majlinda Bregu flet për shumëçka lidhur me këtë forcë politike, marrëdhënien e saj me PD-në dhe të ardhmen e saj politike. Në një intervistë për “Mapo”, Bregu i përgjigjet zërave lidhur me një propozim nga Brukseli për ta emëruar si kryenegociatore të Shqipërisë në BE dhe jo vetëm.

“…Unë kam 10 vjet që negocioj me BE-në! Kjo ik e JA në Europë, vulosi edhe fatin tim politik. Pse jo mbase jashtë rryme, por vazhdon të mbetet pasioni im politik. Ju pëlqen apo jo kjo papagajve të politikës a figurantëve politikë, pak rëndësi ka për mua. Ka 10 vjet që ndjek atë që besoj dhe nuk kam asnjë tundim për të yshtur më tej trallisjen politike të askujt…”, -shprehet ajo.


Por, a po lobon ajo një qasje të ndryshme nga ajo e lidershipit të partisë?

“Unë kam qenë dhe jam në linjën e PD-së, për të cilën jam bashkuar edhe në vitin 2005, si partia e cila vendosi qysh në krijimin e saj anëtarësimin në Bashkimin Europian, si qëllimin e saj kryesor. Këtu jam unë… Historia e PD-së nuk është zgjedhje e lidershipit aktual. Kushdo është i lirë ta ndjekë ose jo, por nuk e themelon dot historinë. PD-ja ka lindur me këtë mision, dhe unë jam në të njëjtin mision për të cilin ka lindur PD-ja”, -përgjigjet ajo.

Për integrimin e Shqipërisë në BE, Bregu shprehet se volitet një kompromis historik.
“Na duhet t’i thërrasim arsyes se më ngjan që po konsumojmë e prodhojmë më shumë urrejtje se shpresë; më shumë stanjacion se zhvillim; më shumë injorancë se edukim; më shumë mashtrime se të vërteta; më shumë pabarazi se sa zbutje të saj; më shumë vetëshkatërrim se sa mund ky vend të mbajë…”, -thotë ajo.

Bregu ka një përgjigje edhe për debatin e fundit mes PD-së dhe ndërkombëtarëve lidhur me përkthimin e ligjit të vettingut në Komisionin e Venecias.
“…Ne na kanë vënë në provë! Jo për letrat! Jo për fjalimet! Jo për përkthimin! Por për të gjetur njerëzit që kanë vullnet e kurajë për ta ndryshuar këtë gjendje!…”.




A ka marrë Bregu ndonjë ofertë konkrete politike nga Rama në këmbim të një qëndrimi të caktuar?
“Unë nuk jam në politikë si krijesë e skutave dhe as e lutjeve që zakonisht ju rrinë bukur kujt në jetë s’ka bërë asgjë. Jam e qartë se në këtë panair politik rraskapitës, – siç e quan Kadare, – ka zhurma, ujë, dëngla, pazare e frikëra nga më të çuditshmet…”, -përgjigjet ajo.


Bregu flet edhe për të ardhmen e saj në politikë.
“…Në rast se për të zgjedhur ndërmjet të ecurit apo të tërhequrit zvarrë dhe një vrapi të lodhshëm për të mbërritur deri diku, absolutisht do të zgjedh vrapin sado i vështirë të jetë dhe sado me pengesa të jetë. Ndoshta mund të jem gabim unë që e shoh veten dhe e projektoj me një shpejtësi tjetër. Dhe meqenëse më pyetët për të ardhmen politike, unë e shoh veten siç jam!…”.

Ajo jep përgjigje interesante edhe për angazhimin e të rinjve në politikë, për të cilën foli dy ditë më parë edhe Lulzim Basha.
“…Nuk bëhet fjalë për nocionin moshor, bëhet fjalë për konceptin, cilësinë, pasionin për politikën, dëshirën që kanë për të bërë ndryshim dhe jo intoksikimin për pushtetin e ri, dhe bëhet fjalë edhe me një gjë tjetër që pak kush e përmend sot, bëhet fjalë për një personalitet dhe rithemelim individualiteti politik. Larg atij paternalist…”.


Një shpotitje ajo e ka edhe për Lulzim Bashën teksa pyetet nëse synon postin e kryetarit të partisë.
“…Luli (Basha) ka pasur fatin më të madh që as Berisha nuk e ka pasur si kryetar i PD-së. Sepse realisht ai është zgjedhur dhe ka jetuar në një terren edhe si kryetar i një partie politike ku nuk ka pasur zëra ta kundërshtojnë apo t’i bëjnë ndonjë betejë. Ka qenë komod për të. Dhe e përsëris, as Berisha nuk e ka pasur të tillë në fillimet e veta po të shikojmë figurat që ishin atëherë. Unë them që gara e bën një njeri më të fortë. Sfida i jep mundësi një njeriu që të provohet sidomos një kryetari…”.

Znj. Bregu, si ish-ministre Integrimi për gati 7 vjet, si kryetare e Komisionit parlamentar të Integrimit dhe kryetare e Këshillit të Integrimit jeni e lidhur drejtpërdrejt me procesin e integrimit të Shqipërisë në BE. Në këndvështrimin tuaj, si mund ta përshpejtojë klasa politike shqiptare afrimin e Shqipërisë me BE-në?


Ka thuajse një vit që e them se duhet të ketë një qëndrim kombëtar unanim për pjesën e integrimit të Shqipërisë në Bashkimin Europian. Nisur edhe nga eksperienca e vendeve të tjera, të cilat kanë pasur një qëndrim jo vetëm të njëzëshëm kur bëhej fjalë për integrimin evropian, por njëkohësisht edhe një lloj “moratorium” kur diskutohej sidomos në tryezat jashtë vendit, për të evituar ato ndjesitë e shëmtuara të animozitetit që veçanërisht ne shqiptarët i kemi shumë qejf për t’i bërë. Pra, e kam fjalën për të evituar komunikimin vrastar e replikat e ulëta, si dhe përcjelljen e klimës së konfliktit që ne bëjmë së brendshmi ose po të doni për të mos çuar ditën e enjte dhe shëmtinë që shoqëron debatin në Parlament, në vendet anëtare të BE-së.





Ka plot që mund të thonë se çfarë do të thotë kjo, që ne të mos i themi të vërtetat? T’i fshehim ato vetëm që të tjerët të na shohin siç duhet të jemi dhe jo ato që jemi realisht? Jo. Kjo do të thotë që mbase koha ka ardhur e jemi vonë, por besoj Shqipëria ka nevojë për një Kompromis Historik! E ka arritur edhe Italia e fundviteve ‘70. Na duhet t’i thërrasim arsyes se më ngjan që po konsumojmë e prodhojmë më shumë urrejtje se shpresë; më shumë stanjacion se zhvillim; më shumë injorancë se edukim; më shumë mashtrime se të vërteta; më shumë pabarazi se sa zbutje të saj; më shumë vetëshkatërrim se sa mund ky vend të mbajë. Do të thotë që për atë pjesë që Shqipëria nuk mund të bëhet me faj (nuk ka pasur kurrë forca politike anti-europiane), të paktën këtë lloj aseti t’ia ruajmë vetes. Të flasim të gjithë me një zë për rëndësinë që ka ky proces dhe sa jetik është për Shqiptarët. Sikur vetëm ndihmën ekonomike falas ta mendojmë për një moment, janë 1 mld euro grante në 10 vjet që BE-ja i ka dhënë Shqipërisë. Jo rrallë më duket se Europa ka qenë më dashamirëse me ne se sa shqiptarët kanë qenë me veten këto vite.


Ky proces do të zgjasë më gjatë se sa dikush e ka imagjinuar dhe menduar. Akoma më keq. Askush nuk e ka më të sigurt që edhe kur ne të mbërrijmë në fund të kësaj trajektoreje, edhe sikur t’i plotësojmë të gjitha detyrimet, do të jemi anëtar të një BE-je që do të ekzistojë siç është sot, apo do të jemi anëtar i një Europe që mund të këtë një tjetër formë. Populizmi po e keqinterpreton dhe po e prish atë kurorën e vlerave për të cilat u ngrit Bashkimi Europian. Por, Shqipëria është nga të rrallat vende që i qëndron dhe i respekton vlerat evropiane. Nuk di nëse të gjithë që flasin në emër të Europës e për Europën që ju duhet shqiptarëve, e mendojnë deri në fund se Europa është interesi ynë kombëtar, siguria dhe mbijetesa jonë si komb. Por kjo është çështje vetëdije. Unë e them ndoshta më shumë sesa të tjerët këtë gjë sepse unë e kam vuajtur këtë lloj tendence. Kur isha ministre e Integrimit pyetesha edhe vihesha në siklet për qëndrimet e dyanshme që mbanim ne. Kur miratohej rezoluta për liberalizimin e vizave, në Bruksel mbërrinin dy palë shqiptarësh. Ishim një palë shqiptare ne të mazhorancës atëherë që mundoheshim të promovonim se sa vendi kishte zbatuar standardet që shqiptarët të fitonin liberalizimin e vizave dhe mbas meje ishte një palë tjetër shqiptarësh, që vinin nga opozita e atëhershme (që sot është në mazhorancë) që me zor prisnin që unë të mbaroja takimin me përfaqësuesit ndërkombëtarë dhe europian për t’i thënë të kundërtën që Shqipëria nuk e meritonte sepse nuk kishte plotësuar standardet e liberalizimit të vizave.


A i keni ndërruar rolet në këtë drejtim?
Ne zgjatjet e stërzgjatjet tona historike, ka role e aktorë pa fund. Ne në fund të fundit vend me demokraci të frustruar jemi. Por askush s’ka të drejtë të mbajë peng kohën e shqiptarëve vetëm se nuk jemi heronj të kohës së tjetrit. Kështu e kuptoj unë qëndrimin kombëtar. Pra, të kemi mundësinë të ndërtojmë një platformë apo akt- pak rëndësi ka forma e emri, – urgjenca ka rëndësi them. Pa dyshim së bashku me gjithë aktorët e tjerë që do të jenë palë në këtë proces, biznesi, shoqëria civile, media. Kjo nuk do të thotë që t’i bësh fresk qeverisë. Kjo do të thotë që qeveria të mos e ndiejë veten komode në përpjekjet e saj lojcake për ta konsideruar integrimin Europian si pronë partiake. Nuk është demokracia ku nga një palë zgjedhje dalin qeveritë. Kjo s’është garanci që janë qeveri demokratike. Jo. Aq më tepër në këto kohëra të sotme. Ndaj ka nevojë për të pasur një qëndrim të unifikuar. Duhet të ulemi dhe të përcaktojmë një qëndrim kombëtar, i cili duhet të bëjë gati vizionin e Shqipërisë për 10-vjeçarin e ardhshëm ose periudhën në të cilën do të zgjasin negociatat. Pra, çfarë prioritetesh kombëtare do të mbrojmë ne?






Cilat do të jenë politikat të cilat duam ne të zhvillojmë? A do të duam që të kemi turizmin prioritet kombëtar, apo bujqësinë? Çfarë na duhet për t’i bërë këto prioritete tonat dhe për të ndërtuar strategji që të funksionojnë. Çfarë mund të bëjmë për të thithur sa më shumë investime të huaja? Ku nuk do të tolerojmë nga asetet kombëtare të Shqipërisë, si territori, kufiri e të tjera me radhë. Pra deri në këto detaje ka nevojë për të vendosur një strategji kombëtare dhe një plan afatgjatë për negociatat. Të gjitha vendet që kanë qenë para nesh në këtë proces e kanë kryer këtë lloj analize të paktën minimumi një vit para çeljes së negociatave. Është momenti që të ulemi dhe të vendosim në linja madhore se cilat do të jenë prioritetet kombëtare të Shqipërisë. Duhet bërë sot dhe jo nesër. Ne nuk kemi se pse të presim se çfarë do të thotë Këshilli në dhjetor dhe as të varemi nga ai vendim për t’u bërë gati vetë nesër për procesin e çeljes së negociatave.


Bashkangjitur asaj që thatë më sipër, ju prej kohësh kërkoni t’i jepni një zë të rëndësishëm procesit të integrimit të Shqipërisë… Në këtë kuadër ka pasur zëra dhe konkretë madje për t’iu emëruar ju si kryenegociatore të Shqipërisë në BE… Në parim, (pavarësisht vendimit që do të merret), ju aspironi për një detyrë të tillë?
Unë kam 10 vjet që negocioj me BE! Kjo ik e JA në Europë, vulosi edhe fatin tim politik. Pse jo mbase jashtë rryme, por vazhdon të mbetet pasioni im politik. Ju pëlqen apo jo kjo papagajve të politikës a figurantëve politikë, pak rëndësi ka për mua. Ka 10 vjet që ndjek atë që besoj dhe nuk kam asnjë tundim për të yshtur më tej trallisjen politike të askujt.

Znj. Bregu, ju keni mbajtur qëndrime të forta politike dhe hera-herës edhe kritike për mënyrën se si sot duhet bërë opozitë… Është krijuar një ide madje sikur ju zhvilloni një qasje të ndryshme nga ajo e lidershipit të partisë. A ka diçka konkrete në këtë drejtim? Ku jeni e pakënaqur me kreun e PD-së, Basha?
Unë kam qenë dhe jam në linjën e PD-së, për të cilën jam bashkuar edhe në vitin 2005, si partia e cila vendosi qysh në krijimin e saj anëtarësimin në Bashkimin Europian, si qëllimin e saj kryesor. Këtu jam unë. Dhe nuk besoj se ka ndonjë njeri që mund të mendojë që PD-ja është një forcë politike që duhet të dalë jashtë kësaj linje. Për më tepër, që të gjitha proceset madhore në këtë vend, që kanë lidhje me anëtarësimin në NATO, me liberalizimin e vizave, me statusin e vendit kandidat e me radhë… të gjitha kanë vulën e PD-së. Historia e PD-së nuk është zgjedhje e lidershipit aktual. Kushdo është i lirë ta ndjekë ose jo, por nuk e themelon dot historinë. PD-ja ka lindur me këtë mision, dhe unë jam në të njëjtin mision për të cilin ka lindur PD-ja.


Kjo gjë sa duket nuk është kuptuar nga shumë syresh në PD. Po ju bëj një pyetje të drejtpërdrejtë, a keni marrë ju oferta konkrete politike nga kryeministri Rama në këmbim të një qëndrimi të caktuar?
Integrimi Europian i Shqipërisë larg qoftë të ketë emrin e Edi Ramës apo larg qoftë të ketë emrin e kujtdo tjetri nesër. Ky është një proces të cilin ne ua kemi borxh shqiptarëve dhe pavarësisht se kush do të jetë kryeministri dhe qeveria e radhës, nuk i takon kurora e dafinës mbi kokë, sepse e vetmja gjë që kemi në dorë ne që merremi me politikë, është që të paktën të mos i bindim përfundimisht se Shqipëria si gjithë Europa do të mbetet vetëm dëshirë e shqiptarëve, por jo realitet. Për çka më pyet tjetër, unë nuk jam në politikë si krijesë e skutave dhe as e lutjeve që zakonisht ju rrinë bukur kujt në jetë s’ka bërë asgjë. Jam e qartë se në këtë panair politik rraskapitës, – siç e quan Kadare, – ka zhurma, ujë, dëngla, pazare e frikëra nga më të çuditshmet. Unë e kam thënë dhe e përsëris që nuk do t’ia falja vetes sot atë që ka bërë Edi Rama dje. Pra, kur me pretekste të trasha dhe të paqena mundohej që të vinte shkopinj nën rrota dhe të zgjaste kohën e një procesi vetëm duke menduar se një rezultat pozitiv do të sillte më shumë vota për forcën politike që ishte në pushtet. Unë vetes nuk ia lejoj sot atë që ka bërë opozita e djeshme. Në këtë aspekt për sa kohë të vazhdoj të jem në politikë do t’i qëndroj të njëjtit parim që kam pasur gjithmonë. Axhenda europiane e Shqipërisë nuk është çështje e kostumit të një kryeministri e as e një partie. Është çështje kombëtare e Shqipërisë. E jo për fajin e brezit tim shumë kohë ka rrjedhur gabim për shqiptarët. Por jam po aq e bindur sot, se sa herë hapësirat e komunikimit normal politik t’i mbushim me mllef, arrogancë, tërbim, shfryrje, viktimizim, aq më keq do të jetë, aq më shumë kohë do të humbim. Jam atje ku isha edhe para 10 vitesh. Se si zgjedhin ta kuptojnë të tjerët këtë, është problem i tyre dhe jo i imi.


Cilën perspektivë politike mbështesni për ardhmen në pushtet të PD-së?
Vazhdoj t’i qëndroj çka kam thënë se mbase ajo formula për të rikthyer shpresën te qytetarët dhe jo vetëm shpresën se ky vend bëhet, por shpresën për të ri-identifikuar PD-në si forca e vetme e cila qeveris ndryshe dhe shumë më mirë sesa qeverisja aktuale, nuk është gjetur akoma. Nuk dua të përsëris ato qëndrime që i kam mbajtur publikisht dhe që veçse i shtohet keqardhjes që të jep e vërteta. Besoj së shpejti do të kemi një diskutim për strategjinë zgjedhore. Do të doja gjithashtu që PD-ja të ishte shtëpia e të gjithë atyre, që janë larguar. Nuk e kam fjalën për ta lënë derën çerek të hapur për Ilir Metën dhe ta mbyllim pastaj kur Ilir Meta si “samaritan” i mirë, të ndajë mendjen për t’u bashkuar me Ramën; ose përpara se të hapim derën për Ben Blushin duhet në mënyrë urgjente njëherë që të zgjedhim problemet me njëri-tjetrin, me ata të cilët janë larguar nga PD-ja, për arsye të tyre personale apo politike, ato shtresa që mbase edhe pa një formë organizimi partiak mund të kenë edhe më shumë peshë se një parti politike… Për të vijuar më pas me përpjekjet për afrimin e të rinjve. Ne nuk jetojmë në një kohë (dhe ky nuk është vetëm problem i PD-së) kur të rinjtë kanë një dëshirë të madhe për t’ju bashkuar politikës, ose më keq akoma e duan politikën për të zënë një vend pune nesër. Pra, e duan për të bërë atë katapultimin për mirëqenie personale, gjë që është ta zvogëlosh misionin e politikës në një zyrë pune. Ky nuk është një hall vetëm i PD-së, por i mosbesimit që të gjithë bashkë kemi mbjellë te politika. Do të ishte mirë që edhe ata të rinj që u ftuan dhe janë bashkuar gjatë këtyre viteve të kishin konturuar një grup më të qëndrueshëm, sepse është e vërtetë që kryetari i partisë ka thënë që 35% e listave për kandidat për deputet do të jenë nga të rinjtë, por këtu nuk bëhet fjalë për nocionin moshor, bëhet fjalë për konceptin, cilësinë, pasionin për politikën, dëshirën që kanë për të bërë ndryshim dhe jo intoksikimin për pushtetin e ri, dhe bëhet fjalë edhe me një gjë tjetër që pakkush e përmend sot, bëhet fjalë për një personalitet dhe rithemelim individualiteti politik. Larg atij paternalist. Gjithë ky konfuzion politik sot, vjen edhe prej kësaj se ca të rritur trajtohen si fëmijë. Për ta vendosin të tjerët e pak rëndësi ka se çfarë mendojnë. Unë besoj se të rinjtë sot nuk kanë nevojë të shtojnë numrin e anëtarëve të një partie, për t’u ndjerë nesër viktima të sistemit politik që i konsideron së pari numër e përqindje. Partitë kanë ndryshuar sot. Koha e politikës sot është koha e post të vërtetës në politikë në gjithë botën. Në rast se PD-ja do të vazhdojë të jetë parti e madhe dhe me peshë duhet që të ketë figura me personalitet dhe individualitet politik. Kush nuk e thotë këtë vetëm nuk sheh një të vërtetë të madhe.


Ju i mëshoni idesë se personalitetit dhe individualitetit politik… A keni reflektuar gjatë kësaj kohe në raport me të ardhmen tuaj në PD, e shihni veten brenda apo jashtë saj pas disa muajsh, pavarësisht se në finale kjo nuk varet nga ju?
Më duket se iu përgjigja kësaj pyetje njëherë. Kush merret me politikë është një njeri si ai që nuk do t’ia dijë për politikën, por ka një dallim më të madh për gratë që merren me politikë. Në këtë teatër të politikës, në fakt gratë janë më të vërtetat. Ka momente kur në parti duhet të jesh më shumë i heshtur dhe të durosh ashtu si ka edhe momente sidomos kur je në qeveri ku duhet të kesh më shumë rezultat se sa reflektim. Unë nuk jam njeri që nuk më pëlqejnë sfidat. Në rast se për të zgjedhur ndërmjet të ecurit apo të tërhequrit zvarrë dhe një vrapi të lodhshëm për të mbërritur deri diku, absolutisht do të zgjedh vrapin sado i vështire të jetë dhe sado me pengesa të jetë. Ndoshta mund të jem gabim unë që e shoh veten dhe e projektoj me një shpejtësi tjetër. Dhe meqenëse më pyetët për të ardhmen politike, unë e shoh veten siç jam!

A keni ju një sfidë personale për të garuar përballë Lulzim Bashës për kryetar partie? Basha ka propozuar që mandati i kryetarit të votohet çdo dy vjet…
Duke besuar se si unë, Basha dhe ca të tjerë në PD që jemi një brez që duhet të kemi të njëjtat mendime, nuk besoj se i vjen hidhët shumë se i thua diçka që e mendon ndryshe. Unë nuk kam bërë ndonjë betejë dhe as jam munduar të them gjëra për të konfiguruar apo për të konturuar Majlindën ndryshe, atë më të mirë që mund t’i zërë vendin Bashës. Madje Luli (Basha) ka pasur fatin më të madh që as Berisha nuk e ka pasur si kryetar i PD-së. Sepse realisht ai është zgjedhur dhe ka jetuar në një terren edhe si kryetar i një partie politike ku nuk ka pasur zëra ta kundërshtojnë apo t’i bëjnë ndonjë betejë. Ka qenë komod për të. Dhe e përsëris as Berisha nuk e ka pasur të tillë në fillimet e veta po të shikojmë figurat që ishin atëherë. Unë them që gara e bën një njeri më të fortë. Sfida i jep mundësi një njeriu që të provohet sidomos një kryetari. Interesi i vetëm i imi ka qenë se si të japim mundësinë të gjithë bashkë që t’i shmangim disa kosto të pamerituara PD-së që nuk i takojnë dhe as nuk i shkojnë për shtat vetëm për faktin pse është në opozitë, sidomos kur bëhet fjalë për një përballje me një qeveri që manipulimin e ka artin kryesor. Ky ka qenë i vetmi qëllim.


Keni folur për minuse por çfarë ka bërë mirë kjo qeveri në këto tre vjet qeverisje?
Për të kuptuar nëse ka bërë gjëra të mira është shumë e thjeshtë. Mjafton që t’i krahasosh me premtimet që kanë bërë. Kështu matet qeveria në fund të ditës. Ah, ka dhe një Kartë Parimesh Koalicioni. Do t’ju sugjeroja ta ribotonit, është një listë dëshirash e rrallë në Historinë e Politikës.

A keni ndonjë koment për debatin më të fundit që ka vënë PD-në përballë ndërkombëtarëve lidhur me përkthimin e ligjit të vettingut?
Nuk është hera e parë që e them, por rrjedha e këtyre muajve më ka forcuar bindjen se largimi ynë nga Komisioni i Reformës në Drejtësi, kur diskutohej Ligji i Vettingut ka qenë gabim! Pas atij momenti paqartësitë vetëm u shtuan, ne u bëmë më të paqartë; Gjykata Kushtetuese kërkoi qartësi nga Komisioni i Venecias, dhe sikur ky nivel paqartësie mos të mjaftonte, iu shtua dhe paqartësia e përkthimit!


Padrejtësisht për PD një nga ligjet më të rëndësishme të paketës kushtetuese filloi të interpretohej jo për thelbin, por u bë si gardhi që duhet të ndante “reformatorët” me “antireformatorët”. Dhe ky manipulim që qeveria ka 3 muaj të paktën që e bën çdo ditë, është i tepërt dhe vetëm se largon vëmendjen nga thelbi i Vettingut. Unë jam e qartë për rëndësinë që ka zbatimi i tij në përputhje me Kushtetutën e vendit dhe standardet perëndimore, për të mos e lënë Shqipërinë në çarkun e izolimit e të pavëmendjes. Jam e qartë edhe se sa mund duhet që të ndërrosh mendjen e vendeve Europiane që Shqipëria e ka marrë seriozisht fatin e të ardhmes së saj, kur politikanët thonë në fjalime se duan të luftojmë kulturën e pandëshkueshmërisë! Jo më kot quhet Kulturë! Sepse Pandëshkueshmëria është bërë normë! Faji është i të gjithëve, por fajtor s’është asnjëri! Ne na kanë vënë në provë! Jo për letrat! Jo për fjalimet! Jo për përkthimin! Por për të gjetur njerëzit që kanë vullnet e kurajë për ta ndryshuar këtë gjendje!


Përgatiti : Floripress - Flori Bruqi

Vendimi i Gjykatës së Colmarit do të shërbejë si shembull jurisprudence për BE-në

Bardhyl Mahmuti

Nga të gjitha letrat që janë dërguar në mbështetje të pafajësisë së z. Ramush Haradinaj dhe kërkesës për lirim të menjëhershëm dhe pa kusht të tij, filluan të vijnë reagimet e para pozitive.

Në njërën nga përgjigjet që më është dërguar lidhur me shkrimin si bashkautorë me politologun Safet Kryemadhi të publikuar në gazetën prestigjioze të Brukselit « Le Soir » një funksionar francez më shkroi:

“Mirëdita Bardhyl. Siç e ke parë unë e kam shpërndarë në FB shkrimin tënd të publikuar në “Le Soir” dhe ua kam përcjellë personave që duhet t’u përcillet në Quai d’Orsay (Ministria e Punëve të Jashtme). Duhet t’i besohet drejtësisë sonë. Nëse gjërat rrjedhin mirë, Ramushi do të lirohet dhe vendimi do të shërbejë si shembull jurisprudence për të gjitha shtetet e BE-së…”

Prandaj, që gjërat të rrjedhin mirë dhe që lufta e Ramush Hardinajt përballë dosjeve politike të konstruktuara nga regjimi i Beogradit të shërbejë si shembull i jurisprudencës në të gjitha shtetet e BE-së duhet të vazhdojmë edhe më shumë me mobilizimin tonë deri në realizimin e plotë të kërkesave tona.

P.S.

Për të dhënat e funksionari që më shkroi letrën e lartpërmendur dhe faqen e tij të FB ku shihet shpërndarja e shkrimit tonë është informuar edhe Ramush Haradinaj.

Lufta speciale e Serbisë: Kundër Kosovës përmes Kishave

. /Klan Kosova/

Patrikana e Pejës, Manastiri i Graqanicës, Manastiri i Deçanit dhe Kisha e Levishkës në Prizren, janë katër objekte ortodokse që gjinden në territorin e Kosovës, por që UNESCO i mbron si prona të Serbisë.
Të njëjtat ndodhen edhe në listën e Ministrisë së Kulturës në Prishtinë, por përveç kësaj, institucionet kosovare nuk kanë gjë në dorë.
Vjollca Aliu nga Departamenti i Trashëgimisë Kulturore, pranon se Kisha Ortodokse është gati krejt e mbyllur për bashkëpunim me institucionet e Kosovës.
Qasjen e institucioneve kosovare, karshi objekteve ortodokse në mbrojtje të UNESCO-s, në organizatën “Ec ma ndryshe” e shohin si dështim karshi Serbisë që, sipas tyre, kishat i përdor kryekëput për qëllime politike
Sidoqoftë, pronën mbi këto objekte, Kishës Ortodokse Serbe ia njeh edhe Pako e Ahtisaarit. E, qeveritarët në Beograd vazhdimisht i quajnë si pronë ekskluzive të Serbisë.

. /Klan Kosova/


Websajti i inteligjencës ushtarake në Izrael-DEBKA shkruan se në Ballkan ka pasur luftëra të tmerrshme



Shërbimet sekrete izraelite: Po përgatitet ndërhyrja ushtarake serbe në Kosovë



Treni serb me slogane kundër shtetit të Kosovës që provoi të futet në Kosovë është një kujtim, më shumë se simbolik, për luftërat brutale të viteve 1990 në Ballkan, shkruan DEBKA File, uebsajti i inteligjencës ushtarake në Izrael.
Dy ushtri janë gati për betejë; 60.000 trupa serbë, dhe vetëm rreth 6 000 trupa të Forcës së Sigurisë së Kosovës, përfshirë në këtë numër edhe rezervat, shkruan ky sajt, që citon edhe presidentin serb Tomislav Nikoliq, i cili tha se “nëse serbët do vriten, do ta dërgojmë ushtrinë në Kosovë”.
DEBKA shkruan se në Ballkan ka pasur luftëra të tmerrshme, por që me ndihmën amerikane dhe mbështetjen për vendet myslimane – Bosnja, Kosova – është i mundësuar një stabilitet i përkohshëm.
Kjo politikë mbështetjeje për Kosovën nga Amerika ka vazhduar nga presidenti Bill Clinton e deri tek Barack Obama, por duket se kjo epokë ka përfunduar me trenin serb të nisur për Kosovë shkruan DEBKA.
Sipas këtij sajti treni serb do të provojë të futet përsëri në Kosovë pas inaugurimit të Donald Trump.
“Nëse sulmohet nga forcat policore të Kosovës atëherë ushtria serbe do të intervenojë dhe do të futet brenda, por edhe nëse nuk sulmohet, ushtria serbe pritet të marshojë pas trenit”.
“Kosova do të kërkojë ndihmë për këtë ndërhyrje, por në vitin 2017 ky vend le ta harrojë mbështetjen nga ndonjë vend europian, madje as nga Gjermania”.
Sipas këtij sajti izraelit, që bën analiza të vlefshme mirëpo informacionet i jep duke mos treguar burimet, Trump-it kjo ndërhyrje do t’i prezantohet si një intervenim për të ndaluar radikalizimin islamik në Europë.


*****

Debkafile Logo

First Trump era war? Serbia versus Muslim Kosovo
DEBKAfile Exclusive Report January 20, 2017, 11:48 AM (IDT)







Just six days before Donald Trump’s inauguration as US President, a Serbian train took up position on the Kosovo border. It was painted ostentatiously with the slogan “Kosovo is Serbian” in several languages along with national Serbian and Orthodox Christian emblems.
The train has been stationary since Friday, Jan. 14. Kosovan security authorities are blocking its advance along the new 213km long rail link from Belgrade to Mitrovica, a town in Muslim Kosovo which has a large Serbian population.
This is more than a symbolic reminder of the brutal Balkan wars of the 1990s. Two armies are already poised for battle: 60,000 Serbian troops, including armored, artillery and air force units, are on war preparedness, facing a much smaller Kosovo security force which, after calling up reserves, numbers around 6,000 combatants.
Serbian President Tomislav Nikolic beat a war drum this week when he declared: “If Serbians are killed, we’ll send our army to Kosovo.”
It was 19 years ago that Serbia signed an agreement for ending its war with Kosovo after NATO forces intervened and US warplanes bombed the Serbian capital of Belgrade into capitulation. The West recognized Kosovan independence, but Russia and China still view the country as an integral part of Serbia.
The Kosovo war was the sequel to the 1992-1995 conflict between Christian Serbia and Croatia, on one side, and Muslim Bosnia, on the other. This war was brought to a close after President Bill Clinton’s intervention forced Serbia to sign the Dayton Accords and cede broad areas of Bosnia to Muslim rule.
In sum, the Balkan conflicts of the 1990s saw many horrors, but also ended in American support for the establishment of independent Muslim enclaves in southern Europe. Orthodox Christian rule and territory, which were under Russian military, religious and national influence, were substantially downsized.
This policy was pursued systematically for 15 years by Presidents Clinton and Obama with the support of Chancellor Angela Merkel. It is widely seen today as the key which in recent years unlocked continental Europe to the influx of millions of Muslim migrants and refugees from the Middle East and Africa.
Four south European nations, Turkey, Bosnia, Kosovo and Albania, provided the arrivals with their gateway into West Europe.
The Serbian train parked on the Kosovo border marked the end of the Obama era and underlined Belgrade’s non-acceptance of the borderline imposed in the last century on Serbia. The train is expected to cross that border after the Trump inauguration Friday, Jan. 20. If it is attacked by Kosovan security forces, the Serbian army will march in. And even if it is not attacked, the Serbian army plans to march behind the train across the border in a bid to eradicate one of President Clinton’s proudest achievements.
Indeed, a statue of Bill Clinton stands at the center of Pristina’s main square, in appreciation of his gift of Muslim independence and liberation from Serbian rule.
When it starts moving, the Serbian train will pose the new US president with his first test in dealing with an international crisis involving the Muslim issue before he has a chance to settle in at the Oval Office.
He will find on his desk an urgent note to the US and members of the European Union from Kosovo’s Foreign Minister Enver Hoxhaj asking for assistance against Serbian aggression. A similar SOS in 1998 brought a NATO elite force, consisting mainly of British units, rushing to Kosovo. In 2017, Kosovo can forget about help from any European government, even sympathetic Germany and France.
This is not just about the presidential transition in Washington. On June 12, 1999, Russian President Boris Yeltsin landed an army contingent at Pristinia airfield to put the brakes on Kosovo’s takeover by the West. The option of backing the Serbian train as it rolls into Kosovo is still available to his successor, Vladimir Putin.
His response will offer an important insight into the secret understandings reached between Trump and Putin for collaboration in the

Putin do të njohë Kosovën


Naslovna za 23.01.

“Putin do të njohë Kosovën”, ky është tituli kryesor në gazetën më të madhe në Serbi, ‘Blic’. Në shkrimin e faqes së sotme, kjo gazetë thekson se: “Putin do të njohë Kosovën, si një shërbim ndaj Trump”, në mënyrë që të nisë era e re e marrëdhënieve mes dy vendeve. Duke cituar specialistë të diplomacisë ruse dhe serbe, Blic thekson se do të ketë një këmbim të territoreve me Krimenë.
Ndërkohë gazeta serbe i referohet edhe një interviste të Putin që në shtator, kur ai fliste për njohjen e Kosovës. Putin, në këtë intervistë tha se Perëndimi nuk po e njeh vullnetin e popullit në Krime, ku sipas tij 70% dëshirojnë bashkimin me Rusinë, e në anën tjetër në Kosovë e bën të kundërtën.
Gazeta serbe këto fjalë të Putinit i sheh si shqetësim të Rusisë për Serbinë.
“Asgjë nuk mund të bëhet kundër vullnetit të popullit. Disa nga partnerët tanë nuk po shihet se po e kuptojnë”, deklaroi në atë kohë Putin në një intervistë për Bloomberg.
“Ata thjeshtë nuk po duan të shohin. Dhe në një vend tjetër, Kosovë, shihni si e përdorin vullnetin e popullit. Kjo e gjitha është lojë politike”, tha Putin.
Ndërkaq, një prej eksperteve më të njohura britanike dhe komentatore në Rusi e ka paralajmëruar njohjen e Kosovës disa ditë më parë.
Ajo e sheh si pjesë e një marrëveshjeje më të gjerë në mes të Uashingtonit dhe Moskës, pasi Donald Trump mori postin e Presidentit të Shteteve të Bashkuara.
Kolumnistja e “Guardian” ka paraqitur këtë ide në gazetën “Tablet”, duke theksuar për pasojat e mundshme të një takimi të suksesshëm mes Trump dhe Putin në të ardhmen e afërt. Trump ka shprehur në mënyrë të përsëritur dëshirën e tij për t’u takuar me presidentin rus Vladimir Putin menjëherë pas inaugurimit të tij.
Meri Dejevski, e cila takohet rregullisht me udhëheqësit e Kremlinit, përmes grupit “Valdai”, tha se Moska mund ta njohë Kosovën si pjesë e një marrëveshjeje-paketë, qëllimi i së cilës ishte mbyllja e problemeve të ndryshme post-Luftës së diplomacisë së ftohtë që kishin prishur marrëdhëniet ndërmjet forcave. Rusia, deri tani ka qenë kundër njohjes së Kosovës.
Shumica e vendeve perëndimore, duke filluar nga SHBA, e kanë njohur pavarësinë e Kosovës, por Serbia, Rusia, Kina, dhe pesë shtetet anëtare të BE dhe shumë vende të tjera nuk e kanë njohur. Rreth 113 prej 193 shteteve anëtare të OKB, e njohin pavarësinë e Kosovës.

1/23/17

Mediat serbe në panik: “Kosova figurë shahu që Putin do ta sakrifikojë”

Naslovna za 23.01.
Mediat, politika dhe opinioni serb vazhdojnë të jenë në ankth lidhur me hapat që Vladimir Putin do ta ndërmerr në pajtimin historik ruso-amerikan.

Sipas mediave serbe ky pajtim pritet të ndodh pas ardhjes në pushtet të presidentit të ri amerikan, Donlad Trump.

E pjesë e këtij pajtimi duket se do të jetë edhe Kosova.

Sigurisht se marrëdhëniet e ripërtërira kërkojnë edhe kompromise nga të dy palët, ndërsa Rusisë do “t’i bije hise” heqja dorë nga mosnjohja e Kosovës.

E përditshmja më e madhe serbe “Blic” edhe në numrin e sotë (e martë) e ka në ballinë lajmin për raportet e reja ruso-amerikane dhe Kosovën.


"Dojče vele": SAD se opraštaju od uloge SVETSKOG POLICAJCA

Novi američki predsednik stavlja interes SAD iznad svega pa i dugogodišnjih savezništava. Da bi ujedinio podeljenu zemlju, on poseže za opasnim nacionalizmom, piše "Dojče vele".

Foto: Reuters
Donald Tramp je Donald Tramp. Grdno su se prevarili oni koji su se nadali da će biznismen iz Njujorka promeniti svoj agresivni ton čim položi zakletvu kao predsednik. Prvi govor novog američkog predsednika ne ostavlja prostora za špekulacije: Trampu, na najuticajnijoj političkoj funkciji na svetu, ne pada na pamet da ublaži svoju retoriku, navodi nemački medij.
Naprotiv, on nastavlja da ponavlja svoje formule iz predizborne kampanje. Obećava da će izolacionističkom ekonomskom i odbrambenom politikom Ameriku ponovno učiniti velikom. Najavljuje da će on, multimilioner, sa svojim kabinetom koji se sastoji od multimilionera, zemlju učiniti pravednijom. Da će se pobrinuti za kvalitetno obrazovanje i pre svega sigurna radna mesta tako što će sprečiti uticaje iz inostranstva. I da će se SAD tokom njegovog mandata brinuti samo za neposredno dobrostanje sopstvene zemlje. Da time odustaje od uloge SAD kao svetskog policajca, jasno je iskalkulisano, i nije nikakav problem za čoveka koji potencijalne interese sopstvene zemlje stavlja iznad svega.

Foto: Reuters
Reči imaju novu težinu
Tako od ovog 70-godišnjaka prilikom njegove svečane inauguracije nismo čuli ništa novo. A ipak to ima novu težinu. Jer bez obzira što je moć američkog predsednika ograničena, ipak je on taj koji odlučujuće utiče na političko raspoloženje u zemlji. I zato su 900.000 Trampovih pristalica koji su doputovali sa svih strana, frenetično klicali svom idolu. Baš zato što nije odustao od svojih predizbornih obećanja.
Isto tako odlučno nastupaju i njegovi protivnici koji protestuju protiv ove nove političke linije u Vašingtonu. Dug period predizbora u SAD dovodi do toga da novi predsednik preuzima ranjenu, podeljenu zemlju. To je uvek tako, iako je ova predizborna bitka, zahvaljujući provokativnoj retorici Donalda Trampa, dosegla do sada neviđeno niski nivo. Upravo zbog toga, već decenijama, prvi gestovi novih stanara Bele kuće uvek su gestovi pomirenja. Tramp je i po tome izuzetak.

Foto: Reuters
On ne veruje u moć pomirenja nego u moć vođe čvrste ruke. Svakom svojom rečju i svakim gestom on je prvog dana na novoj dužnosti signalizovao da će stvari uzeti u svoje ruke. Pritom će i dalje slediti demagoška pravila igre: sve što je "strano" definiše se kao pretnja, sejući seme straha kod masa koje ga prate, ujedinjujući je u neprobojni front protiv svojih protivnika.
To seme straha pak postavlja brojne zamke njegovim protivnicima, liberalnim, kosmopolitski orijentisanim građankama i građanima Amerike koji žele da im zemlja bude sasvim drugačija i koji se vide kao deo slobodnog, otvorenog sveta za koji se mora boriti i zalagati.
Stvarnost pred kojom se ne smeju zatvarati oči
No bez obzira što je 54 odsto Amerikanaca zapravo htelo drugog predsednika, i što je samo zahvaljujući zastarelom izbornom sistemu pobedio kandidat koji je dobio tri miliona glasova manje: strahovi, brige i problemi mnogih njegovih pristalica su stvarni. Bilo bi fatalno i arogantno tu stvarnost ignorisati. Prava je sramota da u jednoj od najbogatijih zemalja sveta toliko puno ljudi živi u krajnjem siromaštvu, da toliko dece na svet dolazi bez ikakve perspektive samo zato što su rođena u pogrešnim porodicama i u sistemu obrazovanja kojim im ne nadoknađuje ono što nemaju kod kuće. Prava je sramota da se toliko mnogo ljudi oseća izolovanim, ostavljenim na cedilu u sistemu koji umnogome služi samo nekolicini privilegovanih.

Ramush Haradinaj: "Nuk do të ekstradohem në Serbi"



Ramush Haradinaj dhe gazetari i DW


Qendrimi i Francës, akuzat e Serbisë, sjellja e autoriteteve të Kosovës, mundësia e ekstradimit, dialogu me Serbinë... janë vetëm disa nga temat për të cilat Haradinaj flet në bisedën me Deusche Welle-n.

Deutsche Welle: Zoti Haradinaj, ju po mbaheni në Francë që nga 4 janari, pas arrestimit në Basel, sipas fletëarrestit të Serbisë për krime lufte. Si ndodhi arrestimi juaj dhe cilat ishin akuzat?

Ramush Haradinaj: Kam qenë në udhëtim familjar me bashkëshorten Anitën dhe tre fëmijët: Gjinin, Hanën dhe Trimin. Pasi kaluam kontrollet kufitare, u paraqit policia franceze, e cila më ka kërkuar falje, por më thanë se duhet bërë një verifikim, sepse ka një urdhërarrest të shtetit të atëhershëm „Serbisë dhe Malit të Zi", që tani është riaktivizuar. Procedurat e verifikimit kanë zgjatur rreth dy orë dhe në fund më kanë arrestuar në bazë të këtij fletëarresti.

Ju keni qenë edhe më parë në Francë, por nuk jeni ndaluar. A ka ndonjë shpjegim për këtë arrestim, pse pikërisht tani?

Unë nuk di ta definoj saktë pse më kanë arrestuar tani. E di që vende të respektuara të Bashkimit Evropian, siç janë Gjermania, Austria Zvicra dhe vende të tjera, i kanë anuluar këto fletëarreste, për shkak se unë i kam kryer këto procedura me Tribunalin e Hagës. Ndaj vetëvetiu këto fletëarreste kanë rënë. Kam qenë shumë i habitur me qasjen e Francës ndaj kësaj teme.

Si janë sjellë autoritetet franceze ndaj jush në momentin e ndalimit, pasi ju në atë moment keni qenë edhe me familjen?

Mendoj se Franca nuk është sjellë në mënyrën e drejtë dhe të duhur, për shkak se kjo është një aktakuzë politike. Më befason shumë respektimi prej Francës i një aktakuze të tillë të pastër politike, sepse Franca e di shumë mirë që unë i kam përfunduar këto dyshime në Tribunalin Ndërkombëtar. Ky arrestim është i pa drejtë, ëshë abuzim me ligjin. Ky është një cirk ligjor.

Cilat janë akuzat dhe a e keni pranuar ndërkohë akgakuzën nga Serbia? Ju keni qenë dy herë të akuzuar në Tribunalin e Hagës për krime lufte dhe sipas ekspertëve me të cilët kemi biseduar ne në Deutsche Welle, një aktakuzë tjetër mund të ngrihet vetëm nëse ka dëshmi të reja për krime. A ka diçka të re në këto akuza?

Këto janë vetëm lojë fjalësh, sepse kjo është një materie shumë e thatë. Të gjitha janë vetëm shpifje të regjimit të Millosheviqit, të cilat fillimin e kanë me akuzat nga viti 2004. Shpifjet të tilla nuk janë marrë fare për bazë në Tribunalin e Hagës. E gjitha kjo materie është trajtuar. Pra nuk ka asgjë të re. Deri në vitin 2011 unë jam përbalur me ligjin, me akuza të amandamentuara shumë herë dhe çdo materie që ka ardhur nga kushdoqoftë është shqyrtuar. Pra kjo është një agjendë politike e Serbisë, në të cilën për fat të keq po merr pjesë edhe Franca.

Autoritetet e Serbisë pohojnë se ato kanë dëshmi të reja, të cilat do të dërgohen në Francë së bashku me kërkesën për estradim. Keni ju ndonjë informacion lidhur me dëshmitë e palës serbe, a kanë mbërritur dhe cilat janë ato?

Unë e shoh që tani në Beograd është kthyer klima Millosheviqiane. Zoti Daçiq ka qenë një ndihmës i zotit Millosheviq. Zoti Vuçiq dhe zoti Nikoliq kanë qenë ndihmësa të zotit Sheshel, vartës të tij. Unë e shoh që ata janë kthyer totalisht në logjikën e Millosheviqit, që shihet edhe nga deklarimet e tyre të papërgjegjshme. Kjo dëshmohet edhe nga deklaratat e tyre, sepse politikani nuk duhet të flasë për ligjin. Imagjinoni kur për këto akuza të Serbisë më shumë flasin politikanët se sa ligji. Edhe fakti që ende nuk e kanë sjellë lëndën tregon se ata nuk kanë lëndë. Kjo është vetëm lojë politike.

Për çfarë loje politike e keni fjalën? Mendoni se ata duan t'ju mbajnë sa më gjatë këtu nën masa arresti, apo qëllimi vërtet është ekstradimi në Beograd?

Jo, nuk besoj që ekstradimi është temë. Të gjithë duhet ta kuptojnë se Serbia nuk ka jurisdiksion mbi qytetarët e Kosovës dhe mbi mua. Unë jam i Kosovës, e Serbia nuk ka kurfarë jurisdiksioni në Kosovë. Juridiksionin e ka Kosova. Unë e kam nderuar ligjin ndërkombëtar. Pra jam prej atyre që e ka nderuar ligjin nacional dhe ligjin ndërkombëtar, duke iu përgjigjur vullnetarisht ftesës për proces në Tribunal. Qasja e tanishme e Serbisë është një ofendim ndaj ligjit ndërkombëtar, por edhe ndaj Interpolit dhe parimeve të organizatave ndërkombëtare.

Si e shpjegoni pra faktin që Franca tani e respekton këtë urdhërarrest të Serbisë, kur dihet se ju keni qenë edhe më parë në Francë, në Gjermani dhe vende të tjera? Si shpjegohet mbajtja juaj këtu?

Qasja ndaj Ballkanit dhe ndaj marrëdhënieve Kosovë – Serbi nuk është kuptuar drejt nga Franca, nga qeveria franceze dhe nga autoritetet e tyre. Franca sikur edhe të gjithë të tjerët e kanë për obligim të jenë pjesë e sqarimeve në Ballkan. E nëse Franca bëhet pjesë e agjendave të Beogradit – me apo pa vetëdije - atëherë e ndihmon destabilizimin e Ballkanit dhe njëkohësisht destabilizimin e vetvetes, pra të Evropës. Qasja e autoriteteve franceze në rastin tim është e pakuptueshme.

Të mbetemi edhe pak tek akuzat e Serbisë: Ju jeni përgjigjur dy herë në Tribunalin e Hagës dhe të dyja herët jeni shpallur i pafajshëm. Por ka pasur shumë zëra që thonë se ju keni bërë krime, por vetëm se ato nuk kanë mundur të dëshmohen. Janë përmendur edhe vende konkrete, ku janë bërë krime. Madje edhe kryeministri i Kosovës, Isa Mustafa e ka përmendur emrin e një liqeni…

Nuk e di nëse për Beogradin do të jem ndonjëherë i pafajshëm, por qëllimi im nuk është të dëshmoj pafajësinë para Serbisë. Unë kam faj sa i përket raportit Kosovë – Serbi, sepse kam kontribuar për ndarjen e Kosovës nga Serbia dhe në largimin e pushtetit serb. Sa i përket oponentëve të mi politik në Kosovë, është në nderin e tyre se çka thonë ata. Por një gjë është e qartë: instanca më e lartë juridike që e ka krijuar bota për ish-Jugosllavinë, i ka shqyrtuar të gjitha këto akuza dhe dyshimet. Nuk ka pasur asnjë ndërhyrje në këtë proces, të gjithë dëshmitarët e ftuar kanë dëshmuar dhe prokurori ka deklaruar botërisht në Beograd se asnjë dëshmitar nuk ka qenë i penguar dhe nuk ka munguar në këtë proces. Asnjë provë nuk ka mbetur pa u shqyrtuar në rastin Haradinaj. Këtë e ka thënë prokurori në Beograd, por duket se as kjo nuk mjafton. Atëherë përgjigja ime për Beogradin është: çdo herë do të keni punë me mua.

Çështja e dëshmtiarëve, që është një prej problemeve kryesore që ka rezultuar edhe me krijimin e Gjykatës Speciale dhe zhvendosjen e një pjese të saj në Holandë, me shpjegimin se dëshmtiarët nuk janë të sigurt në Kosovë. Mendoni se mbajtja juaj këtu ka lidhje me Gjykatën Speciale?

E para që dua të them është se një gjykatë më speciale se Tribunali për ish–Jugosllavi nuk ka pasur kurrë. Pra ne e kemi pasur një gjykatë speciale dhe unë jam ballafaquar atje me ligjin, në të gjithë parametrat e mundshëm ligjor, që ka mundur të krijojë bota për atë temë. Asokohe ka pasur edhe shumë më shumë energji për të pasur një gjykatë kredibël, se sa ndoshta në rrethanat e sotme. Pse është krijuar tani një gjykatë tjetër? Unë mendoj se kjo ka të bëjë me mungesën e besimit në gjyqësorin tonë dhe me mungesën e kredibilitetit të shtetit ligjor. Nëse Serbisë i dhemb shumë që unë mund të mos jem pjesë e aktakuzave të ardhshme në këtë gjykatë, për faktin se unë jam përgjigjur ndaj këtyre akuzave, ne nuk mundemi tërë jetën t'ia bëjmë qejfin Serbisë. Pra edhe udhëheqësit në Beograd duhet ta kuptojnë se sjellja e tillë ndaj shqitparëve do të ketë pasoja për popullin e tyre. Është shumë e vërtetë që udhëheqësit e Serbisë i kanë shkaktuar pasoja shumë të rënda Kosovës, Bosnjes dhe Kroacisë, por një pjesë të pasojave e ka pëjetuar edhe populli serb.

Nuk mu përgjigjët në pyetjen: mendoni se mbjajta juaj ka lidhje me Gjykatën Speciale dhe a dyshoni eventualisht se do të ekstradoheni jo në Serbi por në Hagë?

Jo nuk është ashtu. Nuk mund të ketë gjëra të tilla. Kjo nuk lidhet me Gjykatën Speciale. Përkundrazi, insistimi i Serbisë në rastin tim, mund të jetë pasojë e mendimeve të Serbisë, se unë nuk do të jem pjesë e aktakuzave të ardhshme nga Gjykata Speciale. Serbia dëshiron të mos lerë të pastër asnjë person nga periudha e kaluar, ndaj edhe më sulmojnë mua në këtë mënyrë.

Pse Kosova nuk është në gjendje t'i ruajë dëshmitarët në proceset për krime? Pala serbe thotë se në rastin tuaj janë vrarë rreth 30 dëshimtarë?

Ju lutem, unë i marr ofendim deklarimet e palës serbe sa i përket ligjit për mua. Nëse pala serbe është shkaktare e tragjedive në Bosnje, Kroaci dhe Kosovë, e viktimizimit të shqiptarëve, e nxjerrjes së gjysmës së shqiptarëve jashtë vendit... kredibiliteti i saj për ligjin dhe zhvillimet në Kosovë është i diskutueshëm. Edhe sikur të ishin vërtetë të interesuar për ligjin. Ndërsa duke qenë se këtë shtet po e udhëheqin vartësit e dikurshëm të Millosheviqit dhe Sheshelit, kredibiliteti i tyre bëhet edhe më i diskutueshëm. Mos u nxitoni me këto deklarime. Nuk po thotë avokati i zotit Haradinaj, por po thotë prokurori i akuzës dhe atë në Beograd, se nuk ka pasur asnjë mungesë, që nuk ka mbetur asgjë pa u shqyrtuar në rastin Haradinaj dhe se nuk ka ndodhur asgjë me asnjë dëshmitar. Pse duhet dikush të marrë një burim kaq jo kredibël për diskutim, kur ekziston versioni zyrtar i atij që më ka akuzuar në Hagë, pra i prokurorit Serge Brammertz, të cilin e ka thënë edhe në Beograd. Pra kush ka sy dhe vesh, këtë e di.

Zoti Haradinaj, unë megjithatë dua t'ju konfrontoj me të gjitha pohimet, e njëra prej tyre është se ju nuk jeni dënuar, vetëm për shkak se prokuroria nuk ka mundur të sigurojë dëshmitë…

… këtë nuk po e them unë por kryeprokurori Serge Brammertz dhe John Ekart. Këtë e kanë thënë në Beograd dhe kur e thotë pala e akuzës, atëherë e dini se cila është pesha e kësaj deklarate. Nuk e ka thënë gjykatësi që është neutral, nuk e ka thënë avokati si palë mbrojtëse, por e ka thënë pala e akuzës. Unë insistoj ta përsëris këtë, sepse unë në atë kohë kam nderuar vendin tim, kam nderuar aleatët që u rreshtuan krah Kosovës dhe e kam respektuar ligjin ndërkombëtar. E nëse unë kam bërë gjithë këtë nder dhe sakrificë, duke dhënë tetë vjet nga jeta ime dhe nga jeta e vendit tim, atëherë është ofendim që të më nëpërkëmbë pala që është vet fajtore. Ata nuk po i kthejnë tani as të akuzuarit serbë, të cilët po ua kërkon Tribunali sot.

Çfarë duhet të bëjë Kosova për mbrojtjen më të mirë të dëshmitarëve, sepse përveç mungesës së kredibillitetit të institucioneve, edhe mbrojtja e dëshmtiarëve është një prej shkaqeve pse gjykimet e ardhshme do të mbahen jashtë vendit?

Pasi këto gjëra po ndërlidhen edhe me rastin tim, më duhet t'ju them se në vlerësime thuhet se me dëshmtiarët nuk ka pasur problem as në Kosovë dhe as jashtë vendit. Këtë e ka thënë pala e akuzës. Kosova duhet të punojë në ndërtimin e shtetit ligjor, kredibilitetin, sundimin e së drejtës. Kjo nuk mund të bëhet në mënyrë selektive, vetëm për disa dëshmitarë dhe vetëm për disa procese, por për të gjithë.

Pse pra nuk mbahen këto procese në Kosovë, por ka nevojë të shkohet në Hagë?

Besoj se kjo lidhet me vet lindjen e shtetit të Kosovës, me papajtushmëritë e palëve për ekzistencën e shtetit tonë si shtet i pavarur, me agjendat e atyre që janë në kundërshtim të shtetit të pavarur të Kosovë dhe me dobësitë tona në qeverisje dhe në shtetin ligjor. Pra është një kombinim i elementeve të shumta.

Zoti Haradinaj, në Kosovë ka shumë spekulime lidhur me Gjykatën Speciale. Ju pak më parë e thatë se Gjykata Speciale nuk do të merret me rastin tuaj. E dini këtë të sigurt, apo mendoni kështu?

Shikoni, unë nuk kam komunikim me askënd nga kjo Gjykatë për këto tema të caktuara. Njëherë e kam takuar të ngarkuarin e SHBA-së për këtë temë (prokurori i Gjykatës Speciale, David Schwendiman shën.red.), por kjo ka qenë bisedë formale. Nuk mund ta saktësoj pse nuk do të jem, por në vitin 2011 unë e kam pranuar aktakuzën e fundit të amandamentuar. Të gjitha provat që i kanë pasur në rruzullin tokësor i kanë prurë. Kanë sjellë bërllog, rrena, gjëra të cilat edhe sot i dëgjon në mediat e Beogradit. Ka pasur raste kur gjykatësit gjatë procesit tim i kanë nxjerrë dëshmitarët jashtë nga salla dhe i kanë thënë prokurorisë: kurrë më mos përsërisni gjëra të tilla. Baza e argumenteve të Beogradit është turp për ligjin ndërkombëtar.

Emri juaj nuk është përmendur në këtë kontekst, por ju keni qenë komandant në zonën e Dugagjinit dhe me siguri jeni i informuar mbi raportin e Dick Martyt për trafikimin e organeve. Keni ndonjë njohuri nëse gjatë luftës kanë ndodhur gjëra të tilla dhe për përzierjen e UÇK-së?

Për mua janë të pabesueshme. Në bazë të krejt asaj që di, këto akuza nuk qëndrojnë. Nuk mund ta besoj një gjë të tillë.

Do të thotë, ju nuk keni informacione për këto akuza?

Nuk ma rrokë kurqysh as logjika dhe as bindja. Nuk kam informata dhe nuk di se mund të ketë pasur gjëra të tilla.

Mendoni se Gjykata Speciale do të merret edhe me personalitet më të larta të Kosovës, sepse ka spekulime se në mesin e të dyshuarve mund të jenë edhe ata që mbajnë funksione të larta në vend, apo llogarinë do ta pagujnë ata më të vegjlit?

Kosova e ka votuar në parlament formimin e kësaj gjykate dhe Kosova t'i kryejë obligimet e veta. Kjo Gjykatë është krijuar sipas ligjeve të Kosovës dhe me implikim të vendeve të tjera, ndaj Kosova duhet t'i kryejë obligimet e veta, në cilindo nivel që të jenë. Nuk ka lezet me prejudikuar, por Kosova duhet me i kry obligimet e veta. Përndryshe do të mbetet peng e kontestimeve. Imagjinoni situatën me mua - sikur vërtetë të mos i kisha kryer obligimet e mia ndaj drejtësisë! Do të kishte shumë dyshime, shumë hipoteza dhe do të ishte shumë e vështirë të dëshmohet e vërteta.

Zoti Haradinaj, dua të sqarojmë edhë një gjë: ju vërtet mendoni se nuk ka kurfarë shansesh që të ekstradoheni në Beograd dhe çfarë do të ndodhë nëse gjykata në Francë vendos për ekstradimin tuaj?

Unë jam shqitpar, jam i lindur si shqiptar - me origjninë dhe me bindje. Nuk ka popull më të mirë dhe më të zot se shqiptari. Por shqiptarit nuk guxon tia bësh të padrejtën, të cilën nuk e lejon me ndodh. Do të thotë kjo nuk do të ndodhë, as ëndërr dhe as zhgjëndërr.

Pyetja ime ishte çfarë do të ndodhë nëse vendoset të ekstradoheni në Serbi?

Pas meje qëndron e vërteta, qëndron shqiptaria, dhe ekstradimi nuk do të bëhet. Nuk ka kush që mund ta bëjë këtë.

Si e vlerësoni sjelljen e autoriteteve të Kosovës në këtë rast?

E kuptoj: unë kam kriktikë ndaj Prishtinës për një pozicion jo të qëndrueshëm, jo kredibël në shtetin ligjor, në politikat qeverisëse dhe në marrëdhëniet me Serbinë, sepse mendoj se nuk është një marrëdhënie e ndërtuar mirë. Pas rastit tim ka pasur një komjunikim korrekt të instancave të vendit në të gjitha nivelet. Jam shumë i përkrahur nga konsulli ynë këtu në Strazburg, zoti Edon Cana, nga ambasadori ynë në Paris Qendrim Gashi, kam qenë në komunikim me ministrin e Jashtëm zotin Hoxhaj. Pra nuk mund të jap vërejtje të çfarëdo natyre në mobilizimin e Prishtinës zyrtare. Vërejtja ime ka të bëjë me zhvillimet para rastit. Pse Kosova është kaq e dobët që t'i ndodhin gjëra të tilla?

Në parlamentin e Kosovës është mbajtur pas arrestimit tuaj një seancë e jashtëzakonshme dhe një ndër kërkesat më të shpeshta ka qenë ndërprerja e dialogut me Serbinë. Mendoni se dialogu vërtetë duhet të ndërpritet?

Nuk mendoj se duhet të flasim për ndërprerjen e dialogut, ndjeshmërinë apo vazhdimin e dialogut. Por duhet të vendoset kredibiliteti i dialogut.

Çfarë do të thotë kjo?

Ka disa vjet që ankohem se ky dialog është kthyer në abuzim. Ky është më shumë një dialog i arsyetimit të kastave politike në të dyja anët dhe deri diku në shërbim të politikave ditore herë të njërit e herë të tjetrit, për qëllime të brendshme politike. Rreziku në Ballkan vjen nga kastat e korruptuara dhe të kriminalizuara politike, të cilat bashkveprojnë për mbetje në pushtet. Dialogu duhet të hiqet nga këto agjenda. Nëse dialogu shërben për mbajtjen e dikujt në pushtet andej apo këndej, kjo është shumë e rrezikshme për rajonin.

Po për çfarë duhet të bisedohet në dialog?

Për njohjen. Kosova nuk e ka luksin që të vazhdojë me këtë dialog abuziv. Kosova ka një temë të hapur me Serbinë, e ajo është njohja e shtetit, dhe këtë temë duhet ta vendosë në tavolinë. Kuptohet që kjo temë nënkupton edhe bisedime për shumë çështje të tjera, por tema e Kosovës në dialog duhet të jetë njohja e shtetit.

Ç 'farë thotë Akademik Nexhat Daci ?


Akademik Prof.dr. Nexhat Daci, ish-kryetar i Kuvendit te Kosovës, thotë se ky lidership politik shqiptar nuk mund ta jetësojë ëndrrën e shqiptarëve për bashkim.

Daci, duke komentuar idenë e  Akademik Prof.Dr.Rexhep Qosjes, për shkëmbim të territoreve ka thënë se ky është një realitet i së kaluarës, “por kësaj radhe duhet parë më shumë relacionet mes Washingtonit e Moskës ngase Pekini veç ka depërtuar në Ballkan”.

Sa i përket idesë së shkëmbimit të territoreve ai ka thëne se nuk e din në detaje idenë e  Akademik Prof.Dr. Ibrahim Rugovës, por thotë se ai ka pasur një vullnet të tillë më herët, që t’i japë tri komunat e veriut për Luginën e Preshevës.

Sipas tij, opinioni shqiptar nuk është i përgatitur për një shkëmbim të tillë.

Daci këto komente i ka bërë në emisionin “Rrokum Roll” në Televizionin Rrokum.



*****

ŠOKIRAN Dačić: Albanci mi smestili lažni intervju

"Priština i Beograd lako mogu da se dogovore oko razmene teritorija”, objavila je albanska novinska agencija citirajući Ivicu Dačića. S druge strane, Dačić tvrdi da je izjava izmišljotina.
Foto: Zoran Žestić / RAS SrbijaNikada nisam dao izjavu toj agenciji: Ivica Dačić
Agencija na albanskom Preševo jone objavila je intervju za koji navodi da je sa Ivicom Dačićem, ministrom spoljnih poslova. U intervjuu Dačić, međutim, iznosi tvrdnje potpuno suprotne državnom stavu i briselskom sporazumu. Prema ovoj agenciji, Dačić je doslovce rekao da je Srbija saglasna da se razmene teritorije sa Prištinom i to da Preševo i Medveđa pripadnu Kosovu, a severni deo pokrajine Srbiji.
Ideja o razmeni teritorija niti je nova, niti ju je izbegavao deo srpskih političara. Naprotiv, zamena teritorija, poput buvlje pijace, izvlačena je i lansirana kao rešenje kad god bi kosovski problem upao u dublju krizu. Međutim, povlačenje sada ovakve teme i još iz vrha vlasti doslovce je prst u oko i SAD, i EU, i pregovaračima u Briselu. Takođe, ovakvo zalaganje značilo bi i da Srbija nije iskrena u briselskom dijalogu.
- Nikada nisam dao intervju niti izjavu toj agenciji. Šokiran sam - kaže za "Blic" Dačić.
Na pitanje da li je zloupotrebljen, Dačić odgovara da jeste i navodi mogući razlog objavljivanja "nepostojećeg intervjua”.
- Verovatno je cilj da se pred nastavak dijaloga ponovo izazove nestabilnost i okrivi vlast u Beogradu. Inače, o potrebi trajnog rešenja za Kosovo ja govorim godinama i otuda ne znam zašto im treba da izmišljaju intervjue - poručuje Dačić.
On dodaje da su srpski pregovarači privrženi dijalogu i sporovođenju briselskog sporazuma.

“Dialogu mes Kosovës dhe Serbisë, është i rëndësishëm jo vetëm për keto dy vende, por dhe për paqen dhe stabilitetin ne rajon dhe BE”, ka thëne znj.Kocijancic.

Image

Gazetari Nefail Maliqi në bisedë me Maja Kocijancic, zëdhënëse e Përfaqësueses së Lartë të BE-së

Sipas burimeve te Burkselit, Kosova do të përfaqësohet në takim me Presidentin Hashim Thaçi dhe kryeministrin Isa Mustafa, ndërsa Serbia me Presidentin Tomislav Nikoliç dhe kryeministrin Aleksander Vuçiç.


Gazetari Nefail Maliqi në bisedë me Maja Kocijancic, zëdhënëse e Përfaqësueses së Lartë të BE-së

“Zhvillimet ditët e fundit treguan se të dyja palët angazhohen në vijimin e mëtejshëm në dialog”, ka thënë Kocijancic, duke shtuar se, “është vendimtare për përparimin në normalizimin e marrëdhënieve mes Kosovës dhe Serbisë”.

Ndryshe nga shefi i OKB-së, është kritikuar Prishtina dhe Beogradi për stagnimin e dialogut për shkak se palet hezitojne te zbatojne marrëveshjet e nënshkruara.

“Nga ky takim mes perfaqësuesve kosovarë dhe serbë, ne presim avancimin në të ardhmen e dy vendeve dhe jemi të vetëdijshëm se dialogu është një proces që përuron vazhdimisht vlera bashkëpunimi, afrie dhe marrëveshje”, tha znj. Kocijancic, zëdhënëse e Përfaqësuesit të Lartë të BE-së për Politikë të Jashtme dhe Siguri.

Një delagcion nga Presheva së shpejti do bëjë vizite në selinë e BE-së në Bruksel.

Flitet vazhdimisht se nevojitet të respektohet reciprociteti mes të drejtave të pakicave në Serbi dhe Kosovë, por në Bruksel kjo duket se ende është larg, meqë në këte proces të dialogut bëhet fjalë vetem për serbët e Kosovës e jo dhe për shqiptaret e Serbisë, në këte rast të Luginës se Preshevës.

A ka gjasa që nesër apo ditët e ardhshme të flitet edhe për problemet e shqiptarëve në Medvegjë, Bujanovc dhe Preshevë?

Kësaj pyetje, Maja Kocijancic iu përgjigj shkurt se “kjo nuk varet nga Brukseli, por nga palët në rajon. Nëse dëshiron Prishtina, pse jo. Kjo varet nga pala kosovare, nëse do të flasë për Luginen e Preshevës apo jo”.

Media ka mësuar nga burimet diplomatike se nesër mund të flitet në Bruksel dhe për shqiptarët e diskriminuar në Luginën e Preshevës, nëse i përmbahet delegacioni kosovar premtimeve të ministrit Enver Hoxhaj, i cili disa ditë më parë tha se “se Lugina e Preshevës duhet të inkuadrohet në procesin e dioalogut Kosovë-Serbi”.

Sidoqoftë, ditët e ardhshme pritet një takim me përfaqësuesit e Luginës së Preshevës me zyrtarët e lartë të BE-së ku temë pritet të jetë situata aktuale dhe nevoja për inkuadrimin e Luginnës së Preshevës në procesin e dialogut në Bruksel.